Телеграм канал «Zendagi Zebost»

🌸Салом
🌺Салом бар субҳи дигар
🌸ва рӯзи нав
🌺Оғози рӯзи навро
🌸бо ёди Худо
🌺Ва ишқ ба зиндагӣ
🌸ҷашни бигирем
🌺Субҳатон муаттар
🌸аз гулҳои меҳрубонӣ


@Zendagi_Zebost 💖

Эҳтиром ба ҳамдигар дили инсонро хубу ором мекунад...
Ҳеҷ кадоме аз мо намедонем,
ки аз зиндагиямон чӣ қадар боқӣ мондааст.
Он чизе, ки дар охир аз мо боқӣ мемонад,
корҳои нек ва хотираҳое ҳастанд,
ки дар зеҳни мардум гузоштаем.
Бигзор ҳамеша моро бо меҳру муҳаббат ба ёд оваранд.

@Zendagi_Zebost 💖

Ҳеч вақт дер нест!

Мегӯянд, Л.Н. Толстой дар синни 67-солагӣ дучархасавориро омӯхт. Ин ҳодиса ба як рамз табдил ёфт: «Дучархаи Толстой», яъне инсон дар ҳар синну сол метавонад чизи наверо оғоз кунад.
Баъзан мо фикр мекунем, ки барои омӯхтан, тағйир ёфтан, орзу кардан ё аз нав оғоз намудан дер шудааст. Аммо дер он вақт мешавад, ки инсон аз ҳаракат бозмонад.
Синну сол монеа нест. Тарс монеа аст. Шубҳа монеа аст. Гуфтани «дигар намешавад» монеа аст.
То вақте нафас мекашӣ, имконият дорӣ. То вақте мехоҳӣ, роҳ ҳаст. То вақте қадам мегузорӣ, дер нашудааст.
Имрӯз ҳам метавонад оғози зиндагии нав бошад.

@Zendagi_Zebost 💖

@Zendagi_Zebost 💖

Қиссаи кӯтоҳ аз "Маснавии маънавӣ"


@Zendagi_Zebost 💖

МЕДОНИ

Ба дилам ҷо шуданатро ту худат медонӣ,
Ҳарфи дарё шуданатро ту худат медонӣ.

Мисли ман дар сари бозор аз ин ҳиси қашанг
Вой, расво шуданатро ту худат медонӣ,
Ҳамчу як базм даруни дили девонаи ман
Боз барпо шуданатро ту худат медонӣ.

Ту агар, ки сабаби ҳукм ба қатлам будӣ,
Зуд иҷро шуданатро ту худат медонӣ.

Пеши ин чашм, ки муҳтоҷ ба нози ту шуда,
Дер пайдо шуданатро ту худат медонӣ.
Эй ба ашъори дурустам, ки хато ҷой надошт,
Ғалат иншо шуданатро ту худат медонӣ.
Шояд аз лутфи Худое, ки хато мебахшад,
Ба ман эҳдо шуданатро ту худат медонӣ!
Дар паси панҷараҳои нигаҳи мамнунам
Айни гул во шуданатро ту худат медонӣ.

Орзу Исо

@Zendagi_Zebost 💖

Инсони солим на он касест, ки ҳеч мушкиле надорад, балки он касест, ки ҳатто дар миёни мушкилот роҳ меҷӯяд.
Зиндагӣ ҳамеша мувофиқи хоҳиши мо пеш намеравад. Баъзан дарҳо баста мешаванд, нақшаҳо барҳам мехӯранд ва роҳҳо ба бунбаст мерасанд. Аммо одамони қавӣ дар чунин лаҳзаҳо намегӯянд: «Ҳама чиз тамом шуд». Онҳо мегӯянд: «Шояд роҳи дигаре вуҷуд дошта бошад».
Воқеъбин будан маънои ноумед шуданро надорад.
Воқеъбинӣ яъне мушкилро дидан, аммо ба имкониятҳо низ чашм доштан.
Ҳар вақте зиндагӣ туро дар назди деворе қарор диҳад, пеш аз таслим шудан аз худ бипурс:
«Оё дар ҳақиқат дигар роҳе нест?»
Аксар вақт муваффақият маҳз аз он ҷо оғоз мешавад, ки дигарон истодаанд, аммо ту ҳанӯз дар ҷустуҷӯи роҳи нав ҳастӣ.
Пас ҳамеша бу худ бигӯ:
«Бале, вазъият душвор аст, аммо боз ҳам роҳе вуҷуд дорад».

@Zendagi_Zebost 💖