🟢 جامعه عادلانه، جامعه‌ای است که وقتی به توزیع فقر و ثروت، به توزیع مدارس محروم و خصوصی، به توزیع امکانات درمانی و پزشکی و حتی به توزیع امکانات مدنی و سیاسی در آن جامعه آگاهی یافتیم حاضر شویم در یک موقعیت تصادفی از آن جامعه متولد شویم. این موقعیت بطور مساوی محتمل است هر جایی در آن جامعه باشد. 🔹 با این معیار و محکِ عدالت، آیا آقازادگان، سرمایه‌داران، رانت‌خواران و امثالهم حاضر می‌شوند در یک جغرافیا یا یک موقعیت اقتصادیِ کاملاً تصادفی و شانسی از جامعه ایران متولد شوند؟ فقط با تصور کردن چنین آزمایش ذهنی و رعب‌آور، آنها و البته هر فرد جامعه می‌توانند قضاوت کنند ایران کشوری عادلانه است یا خیر. 🔹 وقتی افراد به ویژه افراد خاصِ فوق‌الذکر آگاه شوند که ۳ درصد کشور در محرومیت بسیار وخیم و ۵۰ درصد جمعیت زیر خط فقر هستند به هیچ وجه قبول نخواهند کرد در موقعیتی از مملکت متولد شوند که بلیط بخت‌آزمایی آنها برایشان تعیین می‌کند. بلیطی که شانس همه در آن یکسان است. و این یعنی ناعادلانه بودن جامعه و مشروعیت هر مبارزه یا مقابله در جهت اصلاحات زیربنایی و استقرار عدالت در مملکت. با استدلالی بیشتر ثابت می‌شود عادلانه‌ترین نوع رفاه در یک جامعه، برنامه‌ریزی برای افزودن متوسط ثروت در کشور نیست بلکه برنامه‌ای است که شرایط کم‌مزیت‌ترین بخش جامعه را تا جای ممکن بهبود بخشد. @zaker_notes

🌈 درسی در باب عدالت به کمک یک تصویر 🟣 این عکس، یک مورد فراوان از مدارس محروم در ایران است. هدف از ارسال عکس، ایجاد دلسوزی یا این پرسش نیست که چرا در جامعه فقر وجود دارد. می‌خواهیم قضاوت کنیم در ایران بی‌عدالتی وجود دارد یا خیر. کیفیت تحصیل در مدارس از مدارس لاکچری و خصوصی گرفته تا مدارس دولتی، مدارس پائین شهر و مناطق محروم، قابل قیاس نیست و این اختلاف کیفیت فقط به چند مورد، خلاصه نمی‌شود بلکه فراوان است. هیچ ضرورت آسمانی و الهی، و دلایلی مانند قسمت، مصلحت یا استحقاق و شایستگی وجود ندارد که باعث شود سروکله فرزند آقازاده یا سرمایه‌دار در محیطی مرفه و لاکچری پیدا شود و یکی از کودکان عکس فوق نباشد. فرزند آقازاده و فرزند فقیرزاده با توجیه مساوی به این دنیا می‌آیند. هیچ کدام‌شان از قبل استحقاق و شایستگی ذاتی بالاتری ندارد و هیچ وظیفه یا تعهدی نیز بر گردن جامعه نیست که یکی حتماً پُست و مقام سیاسی احراز کند و یا از رانت ویژه و انحصار اقتصادی برخوردار باشد. ادامه 👇

🟢 جامعه عادلانه، جامعه‌ای است که وقتی به توزیع فقر و ثروت، به توزیع مدارس محروم و خصوصی، به توزیع امکانات درمانی و پزشکی و حتی به توزیع امکانات سیاسی در آن جامعه آگاهی یافتیم حاضر شویم در هر موقعیت تصادفی در آن جامعه متولد شویم. با این معیار و محکِ عدالت، آیا آقازادگان، سرمایه‌داران، رانت‌خواران و امثالهم حاضر می‌شوند در یک جغرافیا یا یک موقعیت اقتصادیِ کاملاً تصادفی و شانسی از جامعه ایران متولد شوند؟ فقط با تصور کردن چنین آزمایش ذهنی و رعب‌آور، آنها و البته هر فرد جامعه می‌توانند قضاوت کنند ایران کشوری عادلانه است یا خیر. وقتی افراد به ویژه افراد خاصِ فوق‌الذکر آگاه شوند که ۳ درصد کشور در محرومیت بسیار وخیم و ۵۰ درصد جمعیت زیر خط فقر هستند به هیچ وجه قبول نخواهند کرد در موقعیتی از مملکت متولد شوند که بلیط بخت‌آزمایی آنها، آنرا تعیین می‌کند. و این یعنی ناعادلانه بودن جامعه و مشروعیت هر مبارزه یا مقابله در جهت اصلاحات زیربنایی و استقرار عدالت در مملکت. @zaker_notes