در رد لیبرتارینیسم ...به جرئت می‌گویم که لیبرتارینیسم، اگر درست فهمیده شود، برای محافظه‌کار راستین همان‌قدر بیگانه است که کمونیسم. محافظه‌کار به وجود نظمی اخلاقی و پایدار باور دارد. می‌داند که نظم و عدالت و آزادی حاصل تجربه‌ای اجتماعی‌اند، تجربه‌هایی دراز و اغلب دردناک، و باید آنها را از یورش‌های رادیکال انتزاعی محافظت کرد. محافظه‌کار از رسم و عادت و از نهادهای آزموده‌ای دفاع می‌کند که خوب کار کرده‌ و جواب پس داده‌اند. می‌داند فضیلت بزرگ در سیاست دوراندیشی است: سنجیدن هر تدبیر همگانی از روی پیامدهای درازمدتش. دلبستۀ جامعه‌ای است سرشار از گوناگونی و فرصت، و به هر ایدئولوژی که بخواهد بر ما با یک اصل انتزاعی یگانه فرمان براند بدگمان است، خواه آن اصل «برابری» باشد یا «آزادی» یا «عدالت اجتماعی» یا «عظمت ملی». از نظر او سرشت آدمی و جامعه را نمی‌توان به کمال رساند: سیاست همچنان هنر ممکن است. به مالکیت خصوصی و اقتصاد آزاد پایبند است؛ و آگاه است که حکومتی آبرومند، که خشونت و فریبکاری را سرکوب کند، برای بقای اقتصادی سالم لازم است. @out_of_step

صبح همه‌ی شما عزیزان به خیر باشه.