در طول قرنها، زنان در آثار هنری به شکلهای گوناگونی به تصویر کشیده شدهاند؛ بازتابی از تغییر معیارهای زیبایی و سبکهای هنری در دورههای مختلف. این مجموعه آثاری از دورههای متفاوت را کنار هم قرار میدهد و نشان میدهد که نگاه به زیبایی چگونه در طول زمان تغییر کرده و در هنر بازتاب یافته است.
بعضی از نقاشیها با رنگهای خاص و نقشونگارهای پیچیدهٔ گوستاو کلیمت ما را مجذوب خود میکنند، در حالی که برخی دیگر ما را به دنیای ظرافت هنر کلاسیک میبرند. هر پرتره نشانههایی از دوران خود را در بر دارد و نشان میدهد که زنان در طول تاریخ هنر چگونه تفسیر و به تصویر کشیده شدهاند. 🖼️
از میان این نقاشیها، آثار متعلق به کدام دورهٔ هنری برای شما جذابتر هستند؟
مرگ فرمانرواست، حدود سال ۱۸۸۷. اثر هرمینه فون پرویشن
تمثیلی تأملبرانگیز از مرگ و ناپایداری قدرت دنیوی. امپراتوری اسکلتمانند، با تاجی بر سر و ردایی مجلل از پوست قاقم، در کنار تختی پرزرقوبرق ایستاده و شمشیری را در دست گرفته است. این پیکر که با نشانهای سلطنتی رهاشده، گلهای پژمرده و نمادهای پیروزی و کشورگشایی احاطه شده، یادآوری آشکار این حقیقت است که حتی بزرگترین فرمانروایان نیز نمیتوانند از مرگ بگریزند.
مرگ فرمانرواست، حدود سال ۱۸۸۷. اثر هرمینه فون پرویشن
تمثیلی تأملبرانگیز از مرگ و ناپایداری قدرت دنیوی. امپراتوری اسکلتمانند، با تاجی بر سر و ردایی مجلل از پوست قاقم، در کنار تختی پرزرقوبرق ایستاده و شمشیری را در دست گرفته است. این پیکر که با نشانهای سلطنتی رهاشده، گلهای پژمرده و نمادهای پیروزی و کشورگشایی احاطه شده، یادآوری آشکار این حقیقت است که حتی بزرگترین فرمانروایان نیز نمیتوانند از مرگ بگریزند.
بیخوابی، حدود سال ۱۹۷۲. اثر ایلیا پیانکوف
در فضایی کمنور، پیکری تنها نشسته و در میان سایههای عمیق احاطه شده است. باریکهای از نور روی دیوار افتاده که به نظر میرسد از پنجرهای کوچک و مرتفع وارد میشود؛ پنجرهای از آن نوع که معمولاً در زیرزمینها یا فضاهای زیرزمینی دیده میشود. نورپردازی ملایم و فضای بسته، حس انزوا و بیقراری خاموشِ یک شب بیخوابی را منتقل میکنند.
▪️ شاه عباس و جهانگیر در دورهای حکومت میکردن که رابطهی صفویان و گورکانیان، ترکیبی از دیپلماسی، رفتوآمد فرهنگی و کشمکش بر سر قدرت بود. و در این رقابت قندهار اهمیت ویژهای داشت.
قندهار، شهری استراتژیک که در سدههای شانزدهم و هفدهم چند بار بین صفویان و گورکانیان دستبهدست شد؛ تا اینکه شاه عباس در سال ۱۶۲۲ قندهار رو دوباره از گورکانیان پس گرفت.
در واقع، پشت تصویر دوستانهی دو پادشاه، رقابتی جدی برای نفوذ و قدرت در منطقه جریان داشت.
برگرفته از اینستاگرام
»zibaishenasi«