Ф А Р З А Н Д А Р М О Н И.
Телефон жиринглади. Экранда ёзув:
“Отам”. “Тинчликмикан, нима иши бор?”
Гўшакдан келади ҳорғин бир овоз:
“Ўғлим, кеч бўлдия, уйга келақол”.
“Хавотир оламан, кўнглим сендадир.
Биламан, ишинг кўп, сен банд инсонсан.
Лекин нима қилай, кутаман сени.
Бир оғиз айтиб қўй, қачон қайтасан?”
Ёшим қирқдан ошди, ёш боламанми?
Кирар ақлим кириб, чиқари чиққан.
Отам эса мени ҳануз тергайди.
Отам учун боламан йўргакдан чиққан.
Отамнинг ёнида ўтирган онам.
Тинчлантирар: “Дадаси, иши кўпда”.
Сиз хавотир олманг, келиб қолади.
Балки келаяпди у ҳозир йўлда”.
Ўлим фариштаси тўсатдан келиб.
Тоғим, меҳрибоним- отамни олди.
Кутилмаган ғамдан қаддим эгилиб.
Гўёки ўн, ўн беш ёш қариб қолдим.
“Онам” деган ёзув чиқар экранда.
Отамнинг гапини такрорлар бир бир.
“Болам, бемаҳалда кўчада юрма.
Ишинг тугадими, дарров уйга кир”
Баъзида тергашлар ғашим келтирар.
“Ўйнаб юрганим йўқ, қайтаман ҳозир.
Аллоҳга топширинг, дуолар қилинг.
Ҳадеб деяверманг “Болам, уйга кир”.
Ҳар кун йўқлаб турган онам ҳам мени
Ташладию кетди отам олдига.
Ҳовли жойим, уйим қолди ҳувиллаб.
Эсиз, вақт қайтмайди энди ортига.
Отам маслаҳатин, онам дуосин.
Эшитгим келади такрор ва такрор.
Беихтиёр кириб хоналарига.
Бўш жойларин кўриб бўламан абгор.
Ишдаги ютуғим ё уй таъмири.
Фарзанд тарбияси, тўйлар режаси…
Барини уларга айтгим келади.
Лек ичимда қолар қанча қанчаси…
Дўстлар билан бирга ўтирганимда.
Негадир кутаман ҳануз қўнғироқ.
Худди ҳозир отам, ва ёки онам.
“Болам, қаердасан?” Беради сўроқ.
Афсуски мен кутган қўнғироқ энди.
Бўлмайди! Фойдасиз қанча пойласам.
“Отам”, “ Онам” деган ёзув чиқмайди.
Чиқмайди боримнинг барини берсам.
Қисқагина “Ҳа” ёки “Йўқ” демасдан.
Жавоблар берардим саволларига.
Фақат ўзим, ишим ҳақида эмас.
Қизиқардим ҳолу аҳволларига.
“Ярим тун бўлдику, нега бедорсиз?
Бемор эмасмисиз, танингиз соғми?
Нимадир ейсизми, олиб борайми?
Кабоб, балиқ, норин ё шилпидоқми?”
Энди билдим, ёруғ дунёда сенга.
Отадек, онадек меҳрибон йўқдир.
Уйингнинг тўрида ўтиришганда.
Хотиринг жам экан ва кўнгил тўқдир.
Отаман, бир куни мен ҳам ўғлимдан.
Сўрайман: “Болам, кеч бўлди, қайдасан?”
Ҳаёт шундай экан. Отанг сўзларин.
Бир кун фарзандингга сен ҳам айтасан!
@umidgulshani_sanatoriyasi