Аналитика Telegram-канала
Подписчики
2 217
Охват за 24 ч
389
ER за 24 ч
17,55%
Публикаций
44

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
10 ноя13 ноя16 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

22.1013.1113.1114.1115.11
7
Средний охват
16
Лучший результат
Показаны 5 публикаций — последние в канале Больше статистики →

Упоминания

5
Упоминаний
5
Из них репостов
3
Каналов
Все упоминания

Последние посты

3 из 44 2 из 44
آیا تجربه بیشتر، ما را به درمانگران بهتری تبدیل می‌کند؟ ممکن است سال‌ها روان‌درمانی کنیم، ده‌ها کارگاه بگذرانیم و بر مفاهیم اکت مسلط باشیم، اما همچنان در اتاق درمان همان الگوهای همیشگی را تکرار کنیم. دانستن ACT با مهارت در اجرای آن یکی نیست. فرض کنید هر بار که مراجع گریه می‌کند، برای کاهش ناراحتی او شروع به توضیح‌دادن می‌کنیم. تمرین عامدانه یعنی ابتدا این الگو را در عملکرد خود شناسایی کنیم، سپس پاسخ متفاوتی را در موقعیت‌های شبیه‌سازی‌شده تمرین کنیم، بازخورد بگیریم و با تکرار و اصلاح، مهارت تازه‌ای پرورش دهیم. این نوشته با معرفی چارچوب «ارزیابی، پایش و اصلاح» نشان می‌دهد چگونه می‌توان از تکرار تجربه‌های بالینی فراتر رفت و رشد مهارت‌های درمانگری را به فرایندی هدفمند، قابل‌مشاهده و مبتنی بر بازخورد تبدیل کرد. برای بهترشدن، فقط به تجربه بیشتر نیاز نداریم؛ باید شیوه تمرین‌کردن خود را هم تغییر دهیم.
ещё
1 0 15 ноя, 18:36
در این مطلب، جیم لوکاس به یکی از جنبه‌های مهم اما گاهی مغفول در رشد حرفه‌ای درمانگران مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌پردازد: بازاندیشی در تجربه‌های بالینی (Reflection). نویسنده توضیح می‌دهد که صرفِ برگزاری جلسات بیشتر، لزوماً به معنای یادگیری و بهبود عملکرد درمانگر نیست. آنچه تجربه را به مهارت تبدیل می‌کند، بررسی منظم آن چیزی است که در جلسه اتفاق افتاده؛ از جمله کارکرد مداخلات، الگوهای رفتاری مراجع و نیز هیجان‌ها، واکنش‌ها و رفتارهای خود درمانگر. مطلب، علاوه بر صورت‌بندی این موضوع در چارچوب بافتارگرایی کارکردی، مجموعه‌ای از پرسش‌های تأملی و یک الگوی عملی برای بازاندیشی هفتگی ارائه می‌کند. این متن به‌ویژه برای درمانگرانی خواندنی است که می‌خواهند تجربه بالینی خود را به فرصتی برای یادگیری نظام‌مند و بهبود مهارت‌های درمانی تبدیل کنند.
ещё
15 1 14 ноя, 16:22
آویس آفتاب در این یادنامه به بررسی چند محور کلیدی می‌پردازد: رقابت‌های نظری و هم‌ترازی درمان‌ها: نقد تقلیل‌گرایی در تقابل دیرینه میان مدل روانکاوانه اتو کرنبرگ (و TFP) با رفتاردرمانی دیالکتیکی، و یادآوری شواهد پژوهشی مبنی بر اینکه هیچ مکتب درمانی به‌تنهایی نوشداروی همه‌دردها نیست. آسیب‌شناسی اجرا و مسخ‌شدن یک میراث: بررسی انتقادی اینکه چگونه رویکردی که با روحیه‌ای مشارکتی، دیالکتیکی و رهایی‌بخش متولد شد، در برخی مراکز درمانی به مجموعه‌ای از قواعد خشک، گروه‌درمانی‌های کلیشه‌ای و سازوکارهای کنترلی فروکاسته شد. خطای تقلیل‌گرایی زیست‌شناختی: تحلیل فلسفیِ پاسخ مشهور لینهان به روان‌پزشکان زیست‌نگر و تبیین تمایز میان «سطح تحقق عصبی» و «سطح فهم‌پذیری روان‌شناختی» در پدیده خودکشی. نقد نظام‌های کنترلی در مدیریت خودکشی: بازاندیشی در نسبت میان ایمنی، بستری اجباری، کرامت انسانی و نقش اصیل حضور درمانی در کار با مراجعان دچار خودکشی مزمن. مطالعه این متن برای روان‌درمانگران، روان‌پزشکان و پژوهشگران حوزه سلامت روان که دغدغه پیوند میان اثربخشی بالینی، دقت فلسفی و رویکردی انسان‌گرایانه را دارند، تأمل‌برانگیز و راهگشا خواهد بود.
ещё
1 0 13 ноя, 14:19
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней