Аналитика Telegram-канала
Подписчики
335
Публикаций
25

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
11 ноя14 ноя17 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

03.1103.1105.11
4
Средний охват
7
Лучший результат
Показаны 3 публикации — последние в канале Больше статистики →

Упоминания

6
Упоминаний
6
Из них репостов
2
Каналов
Нет примеров за последние 90 дней
Все упоминания

Последние посты

3 из 25 2 из 25
در شهر در غروبی دلگیر می روم سمت شلوغ شهر تا قدم بزنم تا تحمل کنم تا به دوش بکشم. در تاریکی کنار خیابان دختری را می بینم که دارد خانم مسنی را از روی ویلچر بلند می کند تا روی صندلی بنشاند. عابری می ایستد و می پرسد "کمک میخواید؟" دختر می گوید نه. عابر نیمچه تعظیمی می کند و می رود. جلوتر، از پشت سر کسی را می بینم که درگیر کالسکه ی فرزندش است. کالسکه گیر کرده. عابری کالسکه را رد می کند بی آنکه سرش را بالا بیاورد. رهگذری با شانه ای تخم مرغ در دستش از خط عابر می گذرد. راننده ای که از روبرو می آید با احتیاط ترمز می کند و حتا بعد از سبزشدن چراغ، صبر می کند تا تخم مرغ ها نشکنند. ای آدم های ناشناس که قدم زدن ام را مزین کردید. ای مردم ناشناسی که بی هیچ چشم داشتی مهربانی می کنید؛ و یکدیگر را رعایت می کنید؛ در روزهایی که شاید حتا حوصله ی خودتان را هم ندارید. شما آموزگاران راستین من هستید. شما که قلب مرا نورباران می کنید. با  شماست که می اندیشم هنوز این شهر جایی درخورِ زیستن است.
ещё
3 0 5 ноя, 00:01
"...فکر می کنم هولناک ترین صحنه ای که دیدم، از پنجره آپارتمان ام توی رایورساید درایو بود...مثل کلکته بود... هزاران نفر توی کارتن و آلونک های حلبی کنار رود هادسن زندگی می کردند. شب ها نور آتیش های کمپ شون سرتاسر جزیره منهتن رو مثل اردوگاه ارتش روشن می کرد. بعضی شب ها می رفتم پایین و بین شون راه می رفتم، باورنکردنی بود که هنوز می تونستن بخندن. البته مردم هنوز هم خودشون رو مقصر می دونستن...... ولی هیچ جامعه ای نیست که ساعتِ زندگیش تا ابد کار کنه... و آدم نمی تونست فکر نکنه...چقدر دیگه؟ چقدر تحمل می کنن؟ بعضی شب ها تقریبن می تونستی صدایِ این تحمل کردن رو حتا توی هوا بشنوی... [با زبانش صدای تیک تاک ساعت در می آورد و به بیرون خیره می شود]" از نمایش نامه ساعت آمریکایی، اثر آرتور میلر، روایتی از بحران اقتصادی ۳۰- ۱۹۲۹ آمریکا
ещё
7 1 3 ноя, 16:21
"...فکر می کنم هولناک ترین صحنه ای که دیدم، از پنجره آپارتمان ام توی رایورساید درایو بود...مثل کلکته بود... هزاران نفر توی کارتن و آلونک های حلبی کنار رود هادسن زندگی می کردند. شب ها نور آتیش های کمپ شون سرتاسر جزیره منهتن رو مثل اردوگاه ارتش روشن می کرد. بعضی شب ها می رفتم پایین و بین شون راه می رفتم، باورنکردنی بود که هنوز می تونستن بخندن. البته مردم هنوز هم خودشون رو مقصر می دونستن...... ولی هیچ جامعه ای نیست که ساعتِ زندگیش تا ابد کار کنه... و آدم نمی تونست فکر نکنه...چقدر دیگه؟ چقدر تحمل می کنن؟ بعضی شب ها تقریبن می تونستی صدایِ این تحمل کردن رو حتا توی هوا بشنوی... [با زبانش صدای تیک تاک ساعت در می آورد و به بیرون خیره می شود]" از نمایش نامه ساعت آمریکایی، اثر آرتور میلر، روایتی از بحران اقتصادی ۳۰- ۱۹۲۹ آمریکا
ещё
1 0 3 ноя, 16:20
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней