Əmir ibn Sədin atasından (Səd ibn Əbi Vəqqas r.ə.) rəvayəti:
Ərəbcə mətni:
عَن عَامِرِ بنِ سَعدٍ، عَن أَبِيهِ، قَالَ: «كنت أَرَى رَسولَ اللَهِ صَلَى اللَه عَلَيهِ وَسَلَمَ يسَلِم عَن يَمِينِهِ، وَعَن يَسَارِهِ، حَتَى أَرَى بَيَاضَ خَدِهِ».
Mənası:
Əmir ibn Səd atasından rəvayət edir ki: "Mən Rəsulullahın (sallallahu əleyhi və səlləm) sağ tərəfinə və sol tərəfinə salam verdiyini görərdim, hətta yanağının ağlığını görərdim."
(Mənbə: Səhih Müslüm, 582).
3. Vail ibn Hucrun (r.ə.) rəvayəti ("və bərəkatuh" əlavəsi ilə):
Ərəbcə mətni:
عَن وَائِلِ بنِ حجرٍ قَالَ: صَلَيت مَعَ النَبِيِ صَلَى اللَه عَلَيهِ وَسَلَمَ فَكَانَ يسَلِم عَن يَمِينِهِ: «السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ وَبَرَكَاته» وَعَن شِمَالِهِ: «السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ».
Mənası:
Vail ibn Hucr (r.ə.) deyir: "Peyğəmbər (sallallahu əleyhi və səlləm) ilə birlikdə namaz qıldım. O, sağ tərəfinə: 'Əssəlamu əleykum və rəhmətullahi və bərəkatuh', sol tərəfinə isə: 'Əssəlamu əleykum və rəhmətullah' deyərək salam verirdi."
(Mənbə: Əbu Davud, 997; İbn Hibban, 1993).
4. Cabir ibn Səmurənin (r.ə.) rəvayəti (Əllərlə işarə etməyin qadağan edilməsi):
Ərəbcə mətni:
عَن جَابِرِ بنِ سَمرَةَ قَالَ: كنَا إِذَا صَلَينَا مَعَ رَسولِ اللَهِ صَلَى اللَه عَلَيهِ وَسَلَمَ قلنَا: السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ ، السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ ، وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى الجَانِبَينِ ، فَقَالَ رَسول اللَهِ صَلَى اللَه عَلَيهِ وَسَلَمَ: «عَلاَمَ تومِئونَ بِأَيدِيكم كَأَنَهَا أَذنَاب خَيلٍ شمسٍ؟ إِنَمَا يَكفِي أَحَدَكم أَن يَضَعَ يَدَه عَلَى فَخِذِهِ ثمَ يسَلِم عَلَى أَخِيهِ مَن عَن يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ».
Mənası:
Cabir ibn Səmurə (r.ə.) deyir: "Biz Rəsulullah (sallallahu əleyhi və səlləm) ilə namaz qıldıqda əlimizlə hər iki tərəfə işarə edərək 'Əssəlamu əleykum və rəhmətullah' deyərdik. Rəsulullah (sallallahu əleyhi və səlləm) buyurdu: 'Sizə neyləyib ki, dikbaş atların quyruğu kimi əllərinizlə işarə edirsiniz? Sizdən birinizin əlini budunun üzərinə qoyaraq sağındakı və solundakı qardaşına salam verməsi kifayətdir.'"
(Mənbə: Səhih Müslüm, 431).
1. İbn Məsudun (r.ə.) rəvayəti:
Ərəbcə mətni:
عَن عَبدِ اللَهِ بنِ مَسعودٍ أَنَ النَبِيَ صَلَى اللَه عَلَيهِ وَسَلَمَ كَانَ يسَلِم عَن يَمِينِهِ وَعَن يَسَارِهِ: «السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ ، السَلاَم عَلَيكم وَرَحمَة اللَهِ» حَتَى يرَى بَيَاض خَدِهِ.
Mənası:
Abdullah ibn Məsud (r.ə.) rəvayət edir ki: "Peyğəmbər (sallallahu əleyhi və səlləm) sağ tərəfinə və sol tərəfinə: 'Əssəlamu əleykum və rəhmətullah, Əssəlamu əleykum və rəhmətullah' deyərək salam verərdi, hətta yanağının ağlığı görünərdi."
(Mənbə: Əbu Davud, 996; Tirmizi, 295; Nəsai, 1320; İbn Macə, 914. İmam Tirmizi bu hədisə "Həsən-Səhih" demişdir).