Баъзе инсонҳо бо сухан не, балки бо зиндагии худ ибрат мешаванд. Онҳо кам мегӯянд, аммо он қадар корҳои бузург анҷом медиҳанд, ки аз ӯҳдаи он даҳҳо нафар одамони донишманду соҳибтаҷриба ҳам намебарояд. Зоҳиран хеле оддӣ ва ҳатто назарногир менамоянд, вале дар ботинашон ҷаҳоне аз хирад, ирода, муҳаббат ва инсондӯстӣ нуҳуфтааст.
Дӯсти ҷонии ман Умарқул Мардонқулов аз ҳамин гуна инсонҳо буд.