زبان شعر صائب تبریزی، سبک هندی است، با این حال در بسیاری از غزل هایش تلاش بر ساده گویی می کند و کماکان معنا و مفهوم دنیا را در محبت و مهر می بیند و دنیا را فانی. حلقه‌ی اشتراک بین همه‌ی سبک های ادبی، کوتاه بودن عمر دنیاست. خیام، سعدی، مولانا، حافظ و بسیاری از بزرگان‌. #عاطفه_باقری

با کمال ناگواریها گوارا کرده است محنت امروز را اندیشهٔ فردای من #صائب_تبریزی @simorghetus

میِ خامم، کمال من بود در جوش تنهایی ازین میخانه چون خم، خانه ای در بسته می خواهم #صائب_تبریزی @simorghetus