ایرانی، سرت رو بالا بگیر. جاویدشاه پاینده‌ایران زنده‌باد شاه

ترس پنهان سوسیالیست‌ها از هوش مصنوعی چیست؟ به نظر من، پشت مخالفت برخی از سیاستمداران سوسیالیست با توسعه هوش مصنوعی فوق‌هوشمند، یک نگرانی عمیق‌تر سیاسی و ایدئولوژیک وجود دارد؛ ترس از اینکه سرمایه‌داری پیش از آنکه سوسیالیست‌ها بتوانند نظام موجود را دگرگون کنند، وابستگی خودش را به طبقه کارگر از بین ببرد. کارل مارکس پیش‌بینی می‌کرد که تضادهای درونی سرمایه‌داری سرانجام به انقلاب پرولتاریا منجر می‌شود؛ انقلابی که در آن کارگران قدرت را به دست می‌گیرند و مالکیت ابزار تولید از سرمایه‌داران گرفته می‌شود. اما تاریخ دقیقاً مطابق این پیش‌بینی پیش نرفت. سرمایه‌داری نه‌تنها از بین نرفت، بلکه خودش را با شرایط جدید تطبیق داد، پیشرفت کرد و به دستاوردهای عظیم علمی و فناوری رسید؛ بدون آنکه انقلاب جهانی پرولتاریا که مارکس انتظارش را داشت اتفاق بیفتد. حالا برسیم به هوش مصنوعی. امروز طبقه کارگر هنوز یک ابزار بسیار مهم برای اعمال قدرت در برابر سرمایه‌داران دارد: سرمایه‌داران برای تولید ثروت همچنان به نیروی کار انسان نیاز دارند. به همین دلیل است که کارگران می‌توانند اعتصاب کنند، اتحادیه تشکیل بدهند، برای افزایش دستمزد چانه بزنند و با متوقف کردن تولید، به صاحبان سرمایه فشار بیاورند. اما تصور کنید هوش مصنوعی فوق‌هوشمند، همراه با رباتیک پیشرفته، به جایی برسد که بتواند بخش بزرگی از کارهای انسان را در کارخانه‌ها، شرکت‌ها، خدمات و حتی مشاغل تخصصی انجام بدهد. در چنین شرایطی، چه اتفاقی می‌افتد؟ صاحبان سرمایه همچنان مالک کارخانه‌ها، زیرساخت‌ها، فناوری و ابزار تولید خواهند بود، اما دیگر مثل گذشته به نیروی کار انسانی وابسته نخواهند بود. یعنی ممکن است برای نخستین بار در چنین ابعادی، سرمایه‌داران بتوانند ثروت تولید کنند، بدون اینکه به همان اندازه به کارگران نیاز داشته باشند. و درست همین‌جاست که به نظر من بحران بزرگ سوسیالیسم آغاز می‌شود. چون در اندیشه مارکسیستی، طبقه کارگر فقط یک گروه اقتصادی نیست؛ قرار است همان نیروی تاریخی و انقلابی باشد که سرمایه‌داری را سرنگون می‌کند. حالا اگر هوش مصنوعی قدرت چانه‌زنی اقتصادی کارگران را به‌شدت کاهش بدهد، چه بر سر قدرت سیاسی و انقلابی آن‌ها خواهد آمد؟ کارگری که دیگر حضورش برای ادامه تولید ضروری نیست، چگونه می‌تواند با تهدید به توقف تولید، سرمایه‌دار را وادار به عقب‌نشینی کند؟ به باور من، این یکی از انگیزه‌های احتمالی و کمتر مطرح‌شده در مخالفت بعضی از جریان‌های سوسیالیستی با توسعه هوش مصنوعی فوق‌هوشمند است. آن‌ها در ظاهر درباره امنیت فناوری، بیکاری، نابرابری اقتصادی و خطرات هوش مصنوعی صحبت می‌کنند؛ اما من معتقدم ممکن است پشت این نگرانی‌ها، یک محاسبه سیاسی عمیق‌تر هم وجود داشته باشد: اگر سرمایه‌داران پیش از تغییر ساختار مالکیت، به فناوری‌ای دست پیدا کنند که وابستگی‌شان را به نیروی کار انسانی از بین ببرد، طبقه کارگر ممکن است مهم‌ترین اهرم فشار خودش را برای تغییر نظام سرمایه‌داری از دست بدهد. و تناقض ماجرا دقیقاً همین‌جاست. مارکس پیشرفت فناوری و کاهش نیاز به کار اجباری انسان را از ظرفیت‌های مهمی می‌دانست که می‌توانستند زمینه رهایی بشر را فراهم کنند. اما حالا همان پیشرفت فناوری ممکن است به‌جای پایان دادن به سرمایه‌داری، آن را قدرتمندتر کند؛ چون صاحبان سرمایه می‌توانند مالکیت ابزار تولید را حفظ کنند و در عین حال، وابستگی‌شان به کارگران را کاهش بدهند. بنابراین، از نگاه من، دعوا بر سر هوش مصنوعی فقط دعوای امنیت، اشتغال یا پیشرفت فناوری نیست. این دعوا می‌تواند بر سر آینده قدرت سیاسی طبقه کارگر و مالکیت ابزار تولید باشد. پرسش اصلی من این است: آیا برخی از سوسیالیست‌ها واقعاً از هوش مصنوعی می‌ترسند، یا از آینده‌ای می‌ترسند که در آن سرمایه‌داری دیگر برای ادامه حیاتش به طبقه کارگر وابسته نباشد و در نتیجه، نیرویی که قرار بود سرمایه‌داری را سرنگون کند، مهم‌ترین ابزار فشار خود را از دست بدهد؟ .... در انتها، آیا چین تابع قوانین آمریکا در بهبود و کارکرد هوش مصنوعی خواهد بود!؟ خیر! هدف سوسیالیست‌ها نابودی بازار آزاد بوده و هست. .... سیاوش صمدی

دموکرات‌‌ها‌ در اولین قدم قصد دارند مانع رشد هوش مصنوعی بشن. بهانه‌ای که میارن اینه: هوش مصنوعی میتونه نسل بشر رو نابود کنه! اما من از دیدگاه معرفت‌شناسی فکر میکنم نگرانی این جماعت از دست دادن مهمترین نیرو و اهرم فشار خودشون هست! در متن بعدی کامل توضیح میدم!