#ف فریاد من شکسته اگر در گلو، وگر فریاد من رسا من از برای راه خلاص خود و شما فریاد می‌زنم. فریاد می‌زنم! #نیما یوشیج

#و وقت است نعره‌ای به لب، آخر زمان کشد نیلی در این صحیفه، بر این دودمان کِشَد سیلی که ریخت خانه‌ی مردم ز‌ هم، چنین اکنون سوی فرازگهی، سر چنان کشد. برکنده دارد این بنیان سست را بردارد از زمین هر نادرست را! وقت است زآب دیده که دریا کند جهان هولی در این میانه، مهیا کند جهان بس دست‌های خسته در آغوش هم شوند شور و نشاط دیگر بر پا کند جهان … #نیما یوشیج

#خ خشک آمد کشتگاه من در جوار کشت همسایه گرچه می‌گویند: «می‌گریند روی ساحل نزدیک سوگواران در میان سوگواران» قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟ بر بساطی که بساطی نیست در درون کومهٔ تاریک من که ذرّه‌ای با آن نشاطی نیست و جدار دنده‌های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می‌ترکد چون دل یاران که در هجران یاران قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟ #نیما_یوشیج