اما مامانی؛ از صبح تا شب روی سجاده می‌نشست و با خدا حرف می‌زد. گاهی داد می‌کشید. انگار نعوذا بالله با خدا دعوا می‌کرد. قدیم‌ها این‌جوری بود دیگر. خدا با ما زنده‌گی می‌کرد، طبیعی بود که گه‌گاه حرف و حدیثی پیش بیاید... 00:42 ✍رضا امیرخانی 📚منِ او @sayershan

فاقد اهمیت است اما حالا وقتی به خودم پیام می‌دهید این شکلی هستم: @lostincreation

هر شرح درد اشتیاقی که جلدجلد می‌خواستم بنویسم و تهش بشود ناله و تناقض، در قطعه‌‌قطعه‌ی سمفونی شب گذشته‌ی استاد مجید انتظامی بود. راستش گریستنِ من از میانه‌های قطعات فیلم دوئل شروع شد. شاید چون یاد دریا این روزها که توی جنگیم برایم سوزنده‌تر از هر یاد دیگری‌ست. در اوج آخرین قطعه که نامش "خرمشهر" بود تقش کامل ایران وقتی شکل گرفت که خوبِ خوب گریسته بودم. دیشب کمی قوت قلب گرفتم؛ چون خیلی گریستم. حالا باید کار کرد و کار کرد و کار. جوارح و جوانحش را خدا بدهد. @sayershan