Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар :
«Банда гуноҳ қилиб, сўнгра :
«Ё Роббим, мен гуноҳ қилдим, гуноҳимни кечир», - дейди.
Робби :
«Бандам гуноҳларини кечирадиган, гуноҳига яраша жазолайдиган Робби борлигини билди» - деб, уни кечиради.
Сўнг у Аллоҳ тақдир этгунича яшайди ва яна бошқа гуноҳ қилади. Сўнг яна :
«Ё Роббим, мен яна гуноҳ қилдим, мени кечир», - дейди.
Робби :
«Бандам гуноҳларини кечирадиган, гуноҳига яраша жазо берадиган Робби борлигини билди» - деб, уни яна кечиради.
Сўнг у Аллоҳ тақдир қилгунича яшайди ва яна бошқа гуноҳ қилади, сўнг :
«Ё Роббим, мен гуноҳ қилдим, мени кечир», - дейди.
Шунда Робби :
«Бандам гуноҳини кечирадиган, гуноҳига яраша жазолайдиган Робби борлигини билди. Мен бандамни кечирдим, хоҳлаганидек иш қилсин», - дейди.
(Имом Бухорий ва Имом Муслим ривояти).
Бу ҳадисдаги «хоҳлаганидек иш қилсин» жумласининг маъноси шундай :
Гуноҳи бир неча марта кечирилган бандада Аллоҳнинг фазли билан ҳаё шаклланади. Бу ҳаё уни Аллоҳга яна осийлик қилишдан тийиб туради, гуноҳдан тўсади. Банда Аллоҳга истиғфор айтиб, тавба қилганининг баракасидан шундай бўлади. Бу ҳам истиғфор ва тавбанинг фазилатига далолат қилади. Истиғфор ва тавбани маҳкам ушлаб, унга интилиш, доим истиғфор ва тавба билан машғул бўлиш бандага кўп яхшиликлар, катта баракотлар олиб келади. Аллоҳ таоло унга берган ҳаё неъмати ана шу баракалардан биридир. Ана шу ҳаё туфайли ҳатто «хоҳлаган гуноҳингни қил» дейилса ҳам у энди гуноҳ қилмайди.
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади :
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар :
«Киши уйидан чиқаётганда «Бисмиллаҳи, таваккалту ъалаллооҳи, лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллаҳи» деса, ўша пайтда унга «Ҳидоят қилиндинг, кифоя қилиндинг ва сақландинг», дейилади. Шайтон ундан четланади. Бошқа бир шайтон унга :
«Ҳидоят қилинган, кифоя қилинган ва сақланган одамга нима ҳам қила олардинг?» дейди».
«Сунан» эгалари ривоят қилишган.
Дуонинг маъноси :
«Аллоҳнинг исми билан. Аллоҳга таваккул қилдим. Ҳол ва қувват фақат Аллоҳ биландир».