خود را چو کمر کردم باشد به میان آیی ای چشم تو سوی من از خشم نظر کرده از خشم نظر کردی دل زیر و زبر کردی تا این دل آواره از خویش سفر کرده #شهرام_ناظری

یک روز همه‌چیز پایان می‌یابد؛ رنج‌هایی که می‌کشم، گریه‌های بی‌وقفه‌ی شبانه، دردِ سمت چپِ قفسه‌ی سینه و تنگیِ نفس‌هایم. یک روز همه‌چیز پایان می‌یابد؛ غم‌های بی‌شمارم، تنهایی‌ و احساسِ طردشدگی‌ام که دمار از روزگارم در آورده. یک روز همه‌چیز پایان می‌یابد، روزی که من هم همراه آن‌ تمام می‌شوم؛ روزی که از من‌ نسترن‌ها روییده.