🟠شرکت IQM درهم‌تنیدگی کوانتومی را در تمام ۵۴ کیوبیت یک پردازنده به نمایش گذاشت 🔹شرکت IQM Quantum Computers اعلام کرد که سیستم ابری Emerald آن موفق شده است یک حالت درهم‌تنیده GHZ (حالتی درهم‌تنیده از سه ذره یا بیشتر که به‌عنوان معیار استاندارد سنجش درهم‌تنیدگی در مقیاس بزرگ به کار می‌رود) را به‌طور همزمان در تمام ۵۴ کیوبیت پردازنده ایجاد کند. 🔸این دستاورد نشان می‌دهد که کیفیت محاسباتی سیستم هنگام استفاده همزمان از همه کیوبیت‌ها حفظ می‌شود؛ در حالی که پیش‌تر کاربران Emerald در یک الگوریتم واحد به‌طور قابل‌اعتماد تنها حدود ۳۰ کیوبیت را در اختیار داشتند و بسیاری از مطالعات روی تراشه‌های بزرگ کوانتومی معمولاً فقط از ۱۰ تا ۲۰ کیوبیت استفاده می‌کنند. اکنون مشتریان ابری IQM به همان عملکرد کامل تراشه دسترسی دارند و محاسباتشان می‌تواند از کل پردازنده بهره ببرد. ❗️از نظر فنی، IQM فیدلیتی را در ۴۰ کیوبیت بدون کاهش خطای خوانش یا همان REM) Readout Error Mitigation — روشی برای تصحیح خطاهای ناشی از خواندن نادرست حالت کیوبیت‌ها) برابر ۰٫۵۱۵ و در کل ۵۴ کیوبیت با اعمال REM برابر ۰٫۵۱۶ اندازه‌گیری کرد؛ هر دو بالاتر از آستانه کلاسیکی ۰٫۵۰۰ هستند که مرز تمایز درهم‌تنیدگی واقعی از نویز محسوب می‌شود. 🔹این نتیجه حاصل حدود یک سال کار روی سخت‌افزار و کالیبراسیون است و شامل روش‌شناسی کالیبراسیون به‌روزشده، مجموعه گیت‌های بهبودیافته و به‌کارگیری مستمر ابزارهای کاهش خطا مانند جداسازی دینامیکی و انتخاب کیوبیت ( گزینش بهترین کیوبیت‌ها برای اجرای عملیات) بوده است. این بهبودها کاهشی تا ۵۰ درصد در نرخ خطای عملیات کوانتومی پردازنده ایجاد کرده‌اند. 🔸به گفته کریگ سیزلا، مدیر فناوری IQM، درهم‌تنیده کردن کل تراشه به این معناست که هر کیوبیت و هر اتصال میان آن‌ها باید در یک مدار واحد به‌درستی کار کند؛ این هدف با هوشمندتر کردن روش آماده‌سازی حالت و انتخاب ترتیب گیت‌ها برای به حداقل رساندن زمان بیکاری ( زمانی که کیوبیت بدون عملیات می‌ماند و در معرض واهمدوسی قرار دارد) محقق شد. 🔹دستاورد اصلی، یک روتین خودکار آماده‌سازی حالت ( فرایندی خودکار برای ساخت حالت کوانتومی اولیه) است که بهترین گیت‌های دوکیوبیتی را با سنجش همزمان فیدلیتی گیت و زمان بیکاری کیوبیت انتخاب می‌کند و هم کیوبیت‌ها و هم ترتیب گیت‌ها را برای کمینه‌سازی زمان بیکاری برمی‌گزیند. 🔸این روتین بخشی از تلاش گسترده‌تر IQM برای خودکارسازی عملیات کامپیوترهای کوانتومی است و در کنار کار روی کالیبراسیون عامل محور مبتنی بر هوش مصنوعی (استفاده از عامل‌های هوشمند برای تنظیم خودکار سیستم) قرار می‌گیرد. IQM این نتیجه را در زمره قوی‌ترین نتایج گزارش‌شده برای هر کامپیوتر کوانتومی تجاری موجود می‌داند. 📎لینک خبر 🔸🔸🔸🔸🔸🔸 🔗 Website 🔗 Telegram 🔗 LinkedIn #اخبار #محاسبات_کوانتومی #کیوبیت_ابررسانا

🟠مولکول‌های منفرد، بلوک‌های سازنده نسل بعدی شبکه‌های کوانتومی ❗️پژوهشگران شرکت آلمانی NVision Quantum Technologies در مطالعه‌ای که در مجله Nature منتشر شده، روشی نوین برای غلبه بر مشکل ناپایداری در کیوبیت‌ها ارائه کرده‌اند. 🔹مشکل اصلی در پلتفرم‌های رایج مبتنی بر نقص‌های بلوری در #الماس و #نیمه‌رساناها این است که نقص‌های ناخواسته و بارهای الکتریکی به‌دام‌افتاده باعث نوسان در بسامد نور گسیل‌شده می‌شوند و برقراری اتصال کوانتومی قابل‌اعتماد را دشوار می‌کنند. 🔸برای رفع این ناپایداری، تیم تحقیقاتی یک ترکیب شیمیایی را درون بلوری که برای ایجاد محیط پایدار انتخاب شده بود جای‌گذاری کردند، سپس بلور را تا دمای ۴.۵ کلوین (حدود منفی ۲۶۹ درجه سلسیوس) سرد کردند و با نور لیزر ترکیب را به مولکول‌هایی به نام کاربن (Carbenes: مولکول‌هایی حاوی یک اتم کربن با دو الکترون جفت‌نشده) تبدیل نمودند. اسپین ترکیبی این دو الکترون جفت‌نشده حامل #اطلاعات_کوانتومی در مولکول است. 🔹در گام بعد، پژوهشگران با استفاده از پالس‌های مایکروویو حالت کوانتومی الکترون‌ها را دستکاری کرده و با نور لیزر نتیجه را خوانش کردند. آنها همچنین مدت حفظ حالت کوانتومی و پایداری گسیل نور در طول زمان را اندازه‌گیری نمودند. نتایج نشان داد که ویژگی‌های ظریف کوانتومی اسپین در یک مولکول منفرد برای حدود ۲.۲ میلی‌ثانیه حفظ می‌شود و مهم‌تر از آن، بسامد نور گسیل‌شده از مولکول‌های منفرد برای بیش از یک ساعت به‌طور چشمگیری پایدار می‌ماند. 🔸به گفته نویسندگان مطالعه، این نتایج مولکول‌های کیوبیت را به عنوان یک پلتفرم عملی برای اپتیک کوانتومی تک‌گسیل‌کننده (Single-Emitter Quantum Optics: شاخه‌ای که رفتار نور را در سطح تک ذره گسیل‌کننده بررسی می‌کند) تثبیت می‌کند و در عین حال مزایای طراحی شیمیایی از پایین به بالا (ساخت ساختارهای پیچیده از واحدهای ساده مولکولی) و مواد قابل فرآوری را حفظ می‌نماید. 🔹این دستاورد از منظر کاربردی نیز اهمیت دارد، زیرا *مولکول‌ها* می‌توانند به صورت لایه‌های نازک درآمده و با تراشه‌های فوتونیک مجتمع ادغام شوند؛ رویکردی شبیه به فناوری ساخت نمایشگرهای OLED. 🔸به این ترتیب، اطلاعات ذخیره‌شده در مولکول‌های منفرد می‌تواند به فوتون‌ها متصل شود و امکان ایجاد گره‌های شبکه کوانتومی را فراهم آورد. 🔹 با این حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که این کار تنها یک اثبات مفهوم در سطح یک مولکول است و تحقق شبکه‌ای کامل که در آن اطلاعات میان گره‌های دور توزیع شود، نیازمند پژوهش‌های بعدی است. به بیان دیگر، این گامی کوچک در مقیاس مولکولی اما بالقوه گامی بزرگ برای آینده رایانش کوانتومی است. 📎 لینک خبر ‼️لینک مقاله در مجله Nature 🔸🔸🔸🔸🔸🔸 🔗 Website 🔗 Telegram 🔗 LinkedIn #اخبار #اطلاعات_کوانتومی #کیوبیت_ملکولی

🟠شرکت Infleqtion ساعت اتمی نوری خود را در رزمایش نیروی دریایی آمریکا آزمایش کرد 🔹شرکت #Infleqtion در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که ساعت اتمی نوری کوانتومی Tiqker را در جریان رزمایش نظامی دریایی #ایالات_متحده با عنوان Maritime Big Play Pacific (MBP-P) آزمایش کرده است. این سامانه به مدت بیش از دو هفته به‌صورت پیوسته روی شناور پشتیبانی نیروی دریایی آمریکا، RV Merlin، در محدوده عملیاتی جنوب کالیفرنیا فعالیت کرد. 🔸این رزمایش با حمایت دفتر معاون وزیر جنگ آمریکا در امور پژوهش و مهندسی برگزار شد و نیروهایی از نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا و همچنین شرکای استرالیا و بریتانیا در چارچوب پیمان AUKUS در آن مشارکت داشتند. این آزمایش در هماهنگی با رزمایش BARB-26، با تمرکز بر قابلیت‌های نوظهور جنگ زیرسطحی و عملیات در بستر دریا، انجام شد. ❗️هدف اصلی، ارزیابی عملکرد فناوری زمان‌سنجی دقیق در شرایط واقعی محیط دریایی و بررسی امکان ادغام آن در سامانه‌های عملیاتی نیروی دریایی بود. ساعت Tiqker در طول این آزمایش، تغییرات قابل‌توجه دما و ارتعاشات مداوم ناشی از شرایط دریا را تحمل کرد و در شرایط عملیاتی مختلف، شامل فعالیت‌های سطحی و زیرسطحی و سامانه‌های سرنشین‌دار و بدون سرنشین، مورد ارزیابی قرار گرفت. 🔹ساعت Tiqker یک #ساعت_اتمی_نوری فشرده و مقاوم است که با استفاده از گذارهای نوری اتم‌ها، یک مرجع زمانی بسیار پایدار فراهم می‌کند. برخلاف تجهیزات آزمایشگاهی، این سامانه برای استقرار در محیط‌های عملیاتی و شرایط دشوار طراحی شده است و می‌تواند در صورت قطع دسترسی به سیگنال‌های GPS یا مواجهه با اختلال و جعل این سیگنال‌ها، زمان‌سنجی دقیق و مستقل را در محل فراهم کند. 🔸اهمیت این فناوری برای نیروی دریایی آمریکا در کاهش وابستگی به زمان‌سنجی مبتنی بر ماهواره است. در شرایطی که سیگنال‌های GPS در دسترس نیستند، مختل شده‌اند یا مورد جعل قرار گرفته‌اند، ساعت‌های اتمی مستقل می‌توانند تداوم عملکرد سامانه‌های ناوبری، ارتباطی و عملیاتی را حفظ کنند. 🔹به گفته متیو کینسلا، مدیرعامل Infleqtion، این رزمایش فرصتی برای آزمایش مستمر Tiqker در دریا و جمع‌آوری داده‌های عملیاتی موردنیاز برای تسهیل ادغام آن در پلتفرم‌های دریایی فراهم کرده است. 🔸این آزمایش در ادامه مجموعه‌ای از آزمون‌های قبلی Tiqker در محیط‌های دریایی و هوایی انجام شده است. این ساعت در سال ۲۰۲۵ روی بستر آزمایشی زیردریایی بدون سرنشین نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا با نام XV Excalibur مستقر شد و طی چندین مأموریت غواصی فعالیت کرد. 🔹همچنین در سال ۲۰۲۴، آزمایش‌های پروازی آن در بریتانیا روی هواپیمای آزمایشی RJ100 متعلق به شرکت QinetiQ و با همکاری شرکت‌های QinetiQ و BAE Systems انجام شد. 🔸این آزمایش‌ها بخشی از تلاش برای انتقال فناوری‌های دقیق زمان‌سنجی کوانتومی از محیط آزمایشگاهی به کاربردهای عملیاتی در حوزه دفاع و ناوبری هستند؛ به‌ویژه در شرایطی که اتکای صرف به زیرساخت‌های موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی ماهواره‌ای می‌تواند با محدودیت مواجه شود. 📎 لینک خبر 🔸🔸🔸🔸🔸🔸 🔗 Website 🔗 Telegram 🔗 LinkedIn #اخبار #حسگری_کوانتومی #ساعت_اتمی