Эрим билан 20 йилдан ошиқ яшадик, қизларимизни узатдик. «Энди ўзимиз учун ҳам яшайлик», деб умрага боришга қарор қилдик. Энг кичик қизимизни олиб, эрим билан умра сафарига йўл олдик. У ерда бир аёл билан бирга ибодат қилдик ва бир хонага жойлашдик. Бир куни қизим бир оз меҳмонхонада айланиб юриб, бошқа бир хонага кириб қолибди. Шу пайт унинг бақирганини эшитдим. Шу заҳоти қизимнинг олдига югуриб бордим. У кирган хонанинг эшигини очсам, не кўз билан кўрайин — эрим...🫢