Хотиним ҳақидаги даҳшатли ҳақиқатни тўйдан кейин билдим...
Тўйимизга ҳамма ҳавас қилган эди. Мен эса ҳаётимдаги энг тўғри қарорни қабул қилдим, деб ўйлардим. Аммо турмуш қурганимиздан кейин хотинимнинг айрим одатлари менга ғалати туюла бошлади. У тез-тез қаергадир чиқиб кетар, телефон қўнғироқларига эса мендан яширинча жавоб берарди.
Бир куни ишдан одатдагидан эртароқ қайтдим. Уй эшигини очишим билан йўлакда менга мутлақо нотаниш бўлган пойабзални кўрдим. Юрагим шиддат билан ура бошлади.
Секин ичкарига юрдим. Ётоқхона эшиги ярим очиқ эди. Ичкаридан паст овоздаги суҳбат эшитиларди. Эшикка яқинлашиб, уни аста очдим ва кўзимга кўринган манзарадан қотиб қолдим...