استارلینک توی ایتالیا با کمک اپراتور fastweb سرویس direct to cell رو تست کرده. توی سرویس direct to cell شما میتونید با یه گوشی معمولی نسل ۴ به استارلینک وصل بشید. مثل یه اپراتور معمولی موبایل. توی حالت عادی وقتی آنتن موبایل وجود داره، گوشی به همون شبکه زمینی وصل میشه ولی وقتی میرید جایی که پوشش شبکه وجود نداره، گوشی وصل میشه به استارلینک. یعنی همون اپراتور قبلی ولی با آنتهای فضایی. واسه همین اپراتور تلفن باید فضای فرکانسی خودش رو در اختیار استارلینک بذاره. حالا در مورد ایران قطعا هیچ اپراتور ایرانی‌ای این کار رو نمیکنه ولی لزومی هم نداره حتما اپراتور ایرانی باشه، مثلا یه اپراتور امریکایی میتونه این کار رو به عهده بگیره. اون وقت شما وقتی دارید شبکه‌های موجود رو جستجو میکنید، اسم اون اپراتور رو میبینید در کنار ایرانسل و همراه اول و غیره. یعنی از دید موبایل شما انگار یه اپراتور جدید داخل ایران فعال شده. ولی مساله اصلی اینه که توان ارسال از موبایل به ماهواره خیلی محدود و ضعیفه و حکومت میتونه با ارسال پارازیت کاری کنه که ماهواره‌ها نتونن سیگنال کافی دریافت کنن. حتی توی مسیر ارسال از ماهواره به موبایل هم میشه پارازیت انداخت. تفاوت این تکنولوژی با استارلینک اینه که توی استارلینک امواج رادیویی به صورت مستقیم ارسال و دریافت میشه واسه همین شناسایی و پارازیت انداختن روش سخته ولی امواج شبکه موبایل توی همه جهات پخش میشن و میشه راحت روش پارازیت انداخت.