از بچگی تصورم از زندگی شخصی بزرگسالیم همین بود. در حرکت بین دانشکدههای مختلف. دیدار با استادهای مختلف. نشستن سر کلاسهای مختلف. پیوند زدن علوم مختلف. روزهای شلوغ. کیف پر کتاب. دوستهای خوب. قرار بهصرف قهوه و حرف زدن دربارهٔ علوم انسانی. زندگی آکادمیک پرفشار. احساس تعلق، ریشه داشتن، در رشتهم، شهرم، در کتابهام، در آدمها.