Аналитика Telegram-канала
Подписчики
9 339
Охват за 24 ч
745
ER за 24 ч
7,98%
Публикаций
6 420

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
15 ноя18 ноя21 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

17:3718:0320:1020:2520:5121:11
22
Средний охват
42
Лучший результат
Показаны 6 публикаций за 21 ноября Больше статистики →

Упоминания

386
Упоминаний
308
Из них репостов
36
Каналов
Все упоминания

Последние посты

3 из 6 420 2 из 6 420
ترجمه: رتبه‌بندی هوکاگه‌ها براساس رهبری، نه قدرت رزمی رتبه اول فهرست من، به‌عنوان بزرگ‌ترین هوکاگه تمام دوران، توبیراما سنجوی لعنتیه! لعنتی! من هرچی می‌گم، انگار بعضیا نمی‌خوان قبول کنن! همیشه یه‌سری حرف و حدیث و تبلیغات گمراه‌کننده وجود داره! اگه ناروتو اوزوماکی تعریف واقعی هوکاگه بودنه، پس این نینجا خودِ تجسم این مقامه! و واقعاً عجیبه که چقدر کم بهش اعتبار می‌دن، رفقا! همه عاشق صحبت درباره رؤیای هاشیراما هستن؛ اینکه برادرهاش رو از دست داد و می‌خواست دهکده‌ای بسازه که بچه‌ها توی جنگ کشته نشن. رؤیای قشنگیه. ولی لعنتی، قرار بود کی این رؤیا رو به واقعیت تبدیل کنه؟! توبیراما! این نینجا فقط درباره محافظت از نسل بعدی حرف نمی‌زد؛ داشت سیستم‌هایی می‌ساخت که واقعاً این کار رو ممکن کنن. آکادمی شینوبی؟ توبیراما! رفقا، اون سیستمی رو ایجاد کرد که بچه‌ها قبل از اعزام به مأموریت، توش آموزش ببینن، ارزیابی بشن و درجه شینوبی دریافت کنن. امتحانات چونین؟ توبیراما! یه سیستم برای پرورش شینوبی‌ها که در عین حال فرصتی برای تعامل و رقابت دهکده‌های مختلف، بدون نیاز به جنگ، فراهم می‌کرد. نیروی پلیس اوچیها؟ توبیراما! توبیراما عملاً داشت کل ساختار حکومتی رو می‌ساخت؛ از سازمان نظامی و نیروی انتظامی گرفته تا آموزش، قانون‌گذاری و دیپلماسی! تمام چیزهایی که کونوها برای تبدیل شدن به یه دهکده واقعی و کارآمد در دنیای شینوبی بهشون نیاز داشت! حتی دهکده‌های دیگه هم شروع کردن به استفاده از سیستم‌های مشابه. لعنتی! این مرد داشت به آینده دهکده فکر می‌کرد، در حالی که بقیه هنوز درگیر فهمیدن شرایط امروز بودن! تازه یادتون نره، همین نینجایی که داریم درباره‌ش حرف می‌زنیم، خالق جوتسوی شادو کلون، رایجین پرنده و ادو تنسه‌ای لعنتیه! مرد حسابی، بعد از تمام جوتسوهایی که این مرد اختراع کرده، واقعاً فکر می‌کنین به بقیه مسائل فکر نمی‌کرده؟! و درباره دوران مدیریتش چی؟ دهکده رشد کرد، نهادها درست کار می‌کردن و خودش هم مستقیماً درگیر اداره امور بود. اون فقط به این فکر نمی‌کرد که چطور کونوها رو اداره کنه؛ به این فکر می‌کرد که کونوها چطور بعد از رفتنش هم به مسیرش ادامه بده. حالا همه عاشق اینن که حرف‌های اوروچیمارو درباره توبیراما و اوچیها رو پیش بکشن. ولی هیچ‌کس نمی‌خواد درباره حرف‌های هیروزن ساروتوبی صحبت کنه! لعنتی! خود هیروزن اعتراف کرد که در ادامه دادن درستِ مسیر توبیراما برای پیشرفت دهکده شکست خورده! و من واقعاً گیج شدم! یعنی دارین می‌گین کسی که این سیستم رو به ارث برده، خودش بهتون می‌گه نتونسته به استانداردهای اون برسه؟! بعد می‌خواین تمام اتفاقاتی رو که بعد از توبیراما افتاده، به پای اون بنویسین؟! قتل‌عام اوچیها؟! باشه، اون سیاست‌ها و ساختار اولیه در دوران حکومت توبیراما شکل گرفته بودن. هرچقدر می‌خواین درباره تصمیماتش انتقاد کنین. ولی دیگه اتفاقاتی رو که در دوران حکومت افراد دیگه افتادن، با نحوه اداره دهکده توسط توبیراما قاطی نکنین! اگه هنوز برای درک رهبری واقعی به یه مثال نیاز دارین، به نحوه انتخاب جانشینش نگاه کنین. توبیراما و گروهش توسط شینوبی‌های دشمن محاصره شده بودن. یکی باید اونجا می‌موند تا بقیه بتونن فرار کنن. توبیراما تصمیم گرفت خودش رو فدا کنه تا بقیه بتونن زنده بمونن. دانزو لحظه‌ای تردید کرد و در نهایت هیروزن جلو اومد و این مسئولیت رو پذیرفت. اما توبیراما چیکار کرد؟ هیروزن رو به‌عنوان هوکاگه سوم انتخاب کرد. بهش گفت از دهکده محافظت کنه و نسل بعدی رو طوری پرورش بده که اون‌ها هم همین کار رو انجام بدن. لعنتی! این مرد جانشینش رو نه بر اساس احساسات، بلکه با در نظر گرفتن شرایط و ملاحظات تاکتیکی انتخاب کرد. مطمئن شد دهکده رهبر خودش رو خواهد داشت و بعد رفت تا جونش رو فدا کنه تا شاگردهاش زنده بمونن. لعنتی! این دقیقاً همون کاریه که یه هوکاگه واقعی انجام می‌ده! هاشیراما رؤیا رو داشت. ناروتو اون رؤیا رو محقق کرد. ولی توبیراما برای اون رؤیا یه پایه و اساس لعنتی ساخت! هوکاگه‌ها عوض شدن، نسل‌ها گذشتن و جنگ‌های زیادی اتفاق افتادن. ولی سیستم‌هایی که توبیراما ساخت، هنوز هم تا همین امروز دارن استفاده می‌شن! لعنتی! اون فقط کونوها رو رهبری نکرد؛ کمک کرد دهکده‌ای ساخته بشه که حتی بدون حضور خودش هم بتونه به مسیرش ادامه بده. این یعنی رهبری‌ای که نسل‌ها اثرش باقی می‌مونه! و به همین دلیله که توبیراما سنجو، رتبه اول فهرست من به‌عنوان بزرگ‌ترین هوکاگه تاریخه!
ещё
5 0 21 ноя, 21:11
ترجمه: رتبه‌بندی هوکاگه‌ها براساس رهبری، نه قدرت رزمی رتبه دوم فهرست من از بین هفت هوکاگه، ناروتو اوزوماکی لعنتیه! از همین الان می‌دونم چی می‌خواین بگین: «ناروتو چرا رتبه اول نیست؟!» آره، درکتون می‌کنم! این نینجا از قبل از دوازده‌سالگی رؤیای هوکاگه شدن رو توی سرش داشت. ولی قسمت عجیب ماجرا اینه که اون خیلی قبل‌تر از رسیدن به این مقام، عملاً داشت وظایف یه هوکاگه رو انجام می‌داد! بیاین جدی‌تر درباره این موضوع صحبت کنیم. دهکده از این بچه متنفر بود. بهش بی‌احترامی می‌کردن، بهش اعتماد نداشتن و طوری باهاش رفتار می‌کردن که انگار اصلاً به این دهکده تعلق نداره. ولی اون چی می‌خواست؟ می‌خواست رهبر همون مردمی بشه که حتی دوستش نداشتن! مرد حسابی، این حجم از عشق به دهکده‌ای که حتی ازت خوشش نمیاد، واقعاً دیوونه‌کننده‌ست! و بعد شروع کرد به تلاش کردن. اوروچیمارو به کونوها حمله می‌کنه. یه بار دیگه بهم یادآوری کنین، مسئولیت مقابله با حمله بیجوها به دهکده با کیه؟! ناروتو همون‌جا داره با گارا و شوکاکو می‌جنگه. گزارش‌ها رو ببینین؛ شوکاکو حتی نتونست وارد دهکده بشه! درگیری رو همون بیرون مدیریت کردن. دهکده توسط پین نابود شده بود و عملاً از روی نقشه محوش کرده بود. ولی ناروتو از راه می‌رسه و حسابی از خجالتش درمیاد! بعد می‌رسیم به چهارمین جنگ بزرگ شینوبی! این مرد داشت چاکراش رو با نیروهای متحد شینوبی به اشتراک می‌ذاشت تا برای نجات کل دنیا بجنگن! و ساسکه چی؟ این مرد تمام تلاشش رو می‌کنه تا اون نینجا رو به خونه برگردونه؛ آخرین بازمانده یه خاندان نابودشده! و واقعاً هم موفق می‌شه! رفقا، ناروتو تقریباً نصف کل داستان رو بدون حقوق، کارآموز هوکاگه بود! اما چیزی که مسیر اون رو از هاشیراما متفاوت می‌کنه، اینه: ناروتو فقط رؤیای یه دنیای شینوبی صلح‌آمیز رو نداشت؛ خودش نفرتی رو تجربه کرده بود که داشت این دنیا رو نابود می‌کرد و با این حال تصمیم گرفت اجازه نده این چرخه ادامه پیدا کنه. و به همین دلیله که در نهایت به هوکاگه هفتم تبدیل می‌شه. اون کونوها رو به سمت دورانی از صلح و شکوفایی هدایت می‌کنه. دهکده به پیشرفتش ادامه می‌ده و دنیا هم رو به جلو حرکت می‌کنه. حتی وقتی موجودات فضایی از آسمون سر و کله‌شون پیدا می‌شه، ناروتو باز هم جونش رو برای محافظت از کونوها به خطر می‌ندازه! اما دلیل اینکه اون رو در رتبه دوم قرار دادم، اینه: بخش زیادی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ناروتو قبل از این اتفاق افتادن که حتی کلاه هوکاگه رو به سرش بذاره! اون صلحی رو به ارث برد که خودش برای به وجود آوردنش تلاش کرده بود؛ صلحی که کاکاشی و تسوناده هم در ساختن و حفظش نقش داشتن. و رفقا، این موضوع حتی ذره‌ای از ارزش کار ناروتو کم نمی‌کنه! ولی این نینجا اول دوران تسوناده رو پشت سر گذاشت، بعد دوران کاکاشی رو و در نهایت نوبت خودش رسید که سکان هدایت رو به دست بگیره! اون برای اینکه مثل یه هوکاگه رفتار کنه، اصلاً نیازی نداشت رسماً به این مقام برسه. ناروتو خیلی قبل‌تر از اینکه دهکده بهش عنوان هوکاگه رو بده، عملاً هوکاگه بود! اما هنوز یه نفر باقی مونده که فقط کونوها رو رهبری نکرد؛ بلکه سیستمی رو بنا کرد که تمام هوکاگه‌های بعدی به ارث بردنش! و به همین دلیله که ناروتو رتبه دوم فهرست من رو داره. اگه با این رتبه‌بندی مشکل دارین، فقط دو کلمه براتون دارم: دیگه رحم کنین!
ещё
21 0 21 ноя, 20:51
ترجمه: رتبه‌بندی هوکاگه‌ها براساس رهبری، نه قدرت رزمی رتبه سوم فهرست من از بین هفت هوکاگه، کاکاشی هاتاکه لعنتیه! رفقا، دقیقاً می‌دونم بعضی‌هاتون الان چی می‌خواین بگین: «ولی کاکاشی ناروتو و ساسکه رو پشت خودش داشت!» خب رفقا، از کی تا حالا داشتن چندتا شینوبی قدرتمند به این معنیه که دیگه لازم نیست واقعاً دهکده رو اداره کنی؟! بیاین ببینیم کاکاشی دقیقاً چه شرایطی رو تحویل گرفت. تازه چهارمین جنگ بزرگ شینوبی تموم شده بود. دنیا تا مرز نابودی پیش رفته بود! برای اولین بار، پنج ملت بزرگ با هم متحد شده بودن تا با یه دشمن مشترک مقابله کنن. حالا وقتی اون دشمن از بین می‌ره، چی می‌شه؟ رفقا، بالاخره یکی باید جلوی برگشتن این ملت‌ها به عادت‌های قدیمیشون رو می‌گرفت! و اینجاست که کاکاشی وارد ماجرا می‌شه. این مرد به‌تنهایی صلح رو به وجود نیاورد. ناروتو و تمام کسانی که در جنگ شرکت داشتن هم به خاطر نقششون شایسته تقدیرن. ولی کاکاشی به حفظ این صلح کمک کرد، با ملت‌های دیگه همکاری کرد و با کمک شیکامارو که مسئول رسیدگی به مسائل سیاسی بود، به توسعه اتحاد شینوبی ادامه داد. رفقا، این شینوبی‌ها از جنگیدن با هم در جنگ‌های جهانی، به جایی رسیده بودن که حالا یه سیستم واقعی برای همکاری با هم داشتن! و کاکاشی هم قرار نبود توی دفترش بشینه و سودوکو بازی کنه! وقتی سرزمین سکوت شروع به تهدید این صلح کرد، دولت کاکاشی مجبور شد با استفاده از دیپلماسی، اطلاعات و عملیات‌های شینوبی به این تهدید واکنش نشون بده. این دقیقاً از اون کارهاییه که به اندازه مبارزه با مادارا پرزرق‌وبرق نیست، ولی همچنان اهمیت خیلی زیادی داره. اما چیزی که واقعاً منو تحت تأثیر قرار می‌ده اینه: کاکاشی فقط این مقام رو به دست نگرفت که منتظر بمونه ناروتو بزرگ‌تر بشه و جای اون رو بگیره. اون به آماده شدن ناروتو برای به‌عهده گرفتن این مسئولیت هم کمک کرد. و تا زمانی که ناروتو به هوکاگه هفتم تبدیل شد، دهکده و روابط بین‌المللیش در شرایط کاملاً متفاوتی نسبت به دوران پایان جنگ قرار گرفته بودن. رفقا، کاکاشی به هدایت کونوها به سمت یه دوران جدید کمک کرد! و نه، فراموش نکردم که دو تا از قدرتمندترین شینوبی‌های دنیا پشت سرش بودن. این قطعاً یه امتیاز بزرگه! ولی داشتن این امکانات و دونستن اینکه چطور باید ازشون استفاده کنی، دو تا چیز کاملاً متفاوته! تسوناده به خاطر رهبری کونوها در دوران بحران، شایسته تمام تحسین‌هاست. ولی کاکاشی هم به خاطر تبدیل کردن یه صلح شکننده به چیزی که جانشینش بتونه به‌راحتی روی اون بنا بسازه، شایسته تقدیره. و به همین دلیله که هوکاگه ششم در رتبه سوم فهرست من قرار می‌گیره! دیگه رحم کنین!
ещё
21 0 21 ноя, 20:25
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней