Телеграм канал «زبان نایینی»

#سخن_روز
.
سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

📍پریان پنجشیر افغانستان

@naein_nameh

#آموزش_زبان_نایینی
.
ترجمه:
انکه در هر تپه ای کاری را دید و بازگو نکرد
انکه پس از رفتن ما صیدش را رها کرد و بازگو نکرد
حالا هم هرکه بود، کربلایی یا حاجی
اسمش عباس پدر بزرگ، شب جایش را خیس کرد و صبح بازگو نکرد
همه مان مثل بچه شب غلط میزینم در شب ادراری
انهم که لای کوه است، یا زیر زمین بازگو نکرد
انکه درب خانه اش باز بود( دست و دلباز) دیگر مهمان ندارد
هر کسی هر چه دارد خودش می خورد بازگو نکرد
همه دعا کنیم زودتر برود این لکاته ( زمانه بد)
روزگاری که سگ دزد را ببیند و
بازگو نکرد
@naein_nameh

ایگو هر تِلی شیدی کاریش ایکَه پِه ناواجه
ماش رو کُه سِرُش اودا مانَدیمی پِه ناواجه

اُسمی جی هِر کی گو بی کَربولایی یا گو حاجی
نوموش عباس باقاجه شِب دِر تاجَه په ناواجه

هَمَمی تا یَه وَچَه غَلطی زینِم تو شِو کاریش
ایجی لایِ کُه دِرو یا شو زیمین په ناواجه

ایگو بی بِرِ کیَش تاک ابی مهمون ندارَه
هِر کی جی خویوش دارَه خویوش خورَه په ناواجه

هممی دعا کِیرم زیتتِر اوشو دی لَکّاتَه
روزگاری گو کویَه دزد جی وینَه په ناواجه

بها
مهرماه ۱۴۰۵

#جغرافیای_نایین
.
گفته شد تقسیمات شهری و روستایی در گذشته ( به جای دهستان کنونی) لای (...) خوانده می شد.
لای ارور از بخش مرکزی نایین ویژگی خاصی داشت و ان در زمستان و اول بهار که آب قنات های ابتدای لای ارور مثل پدندستان و ارموده مصرف کشاورزی نداشت از طریق جویهایی که در شنزار ها با اهک و گل اماده شده بود تمام آب انبارهای نایین پر می شد و هنوز که هنوز است از اب انبارهای نایین استفاده کامل می شود.
روستاهای لای ارور:
از سمت غرب( بالای لا) گلچی، گل آباد، هُیُد، چَم، تیوکچه، کِهنو، اَرور، مازمهرآباد، مازمهرآبادچه، پیرکان، ارموده، دیزیکان، پدندستان
البته چند روستا که بین لای ارور و لا سیا واقع است از قبیل فیض اباد، میرکان، معین آباد، اشکستان، گُنو، وَرپشت، مارَچو ، خارزن،


@naein_nameh

#ایران
.
تابلو -عشّاق.
-اثر رضا عباسی.

"هو
در روز ۳ شنبه هشتم شهر شوال سنه
۱۰۲۹ با اقبال به اتمام رسید.رقم کمینه رضا عباسی."


@naein_nameh

#هنرمندان_نایین
.
استاد ابراهیم توکلی محمدی
ابراهیم توکلی محمدی متولد۱۳۲۵/۱/۱در محمدیه نایین میباشد.ایشان نوازنده ساز سرنا.دف.و آکاردئون و خواننده اشعار قدیمی ومحلی نزدیک به ۴ دهه از عمر خویش رادرکنار دیگر دوستان خود در مراسمات جشن‌های عروسی ،مناسبت‌های فرهنگی،جشنوارها، ودر جشنواره موسیقی مقامی کشوری که در تهران برگزار گردید نیز شرکت داشتند.ایشان علاوه بر نوازندگی  اشعاری رانیز در زبان محلی سروده وخود اجرا کرده که می‌توان از  سرم درد اکیره، حموم حاج قاسم،وانجو علیرضا،به زبان محلی تعدادی هم به زبان فارسی ،مانند ننه گل ممد،ای وطن دلگشا،صنم جان ،رانیز اشاره کرد.اقای توکلی در فیلم کوتاه با نام دملو‌  وفیلم دیگر به نام اروس ساخته احمد طالبی نژاد[ منتقد سینما] شرکت داشته‌اند.اقای توکلی در زمینه بافت عبا وگلیم نیز استادی چیره دست بودند. این استاد بزرگوار در سال ۱۳۸۴ دیده از جهان فرو بست ازایشان  مجسمه ای در موزه مردم شناسی نایین در بخش عبا وگلیم نیز به یادگار میباشد.اقای جمال توکلی فرزند ایشان با درایت راه پدر مرحوم رادر پیش گرفته ودر نواختن ساز سرنا ونی انبان استاد می‌باشند.

@naein_nameh