‍ ‍ ▪️مارلون براندو ـــ می‌توانی ساعت‌ها بنشینی و گربه‌ای را تماشا کنی ـــ من زیاد تماشا کرده‌ام ـــ که چطور با یک تکه کاغذ یا ذره‌ای گردوخاک ور می‌رود؛ دنبالش راه می‌افتد، با پنجه پرتش می‌کند این‌طرف و آن‌طرف، بو می‌کشدش. گربه این‌طوری یاد می‌گیرد. تماشایش سرگرم‌کننده است، حواست را پرت می‌کند، ولی همیشه پیش خودمان می‌گوییم چقدر احمقانه‌ است. پیش خودمان می‌گوییم این گربهٔ خنگ را ببین، چقدر وقت تلف می‌کند پای یک گلوله پرز و خاک. ولی زندگی و فکر و ذکر خود ما هم لنگهٔ همین است. ما هم مدام دنبال همین گلوله‌های خاک و غبار می‌دویم؛ حرف‌وحدیث پشت سر این و آن، کینه‌ها، خشم‌ها و فکر‌های بیخود و هرز. خود من همین کار را کردم. مغزم هیچ‌وقت جای درستی لنگر نینداخت؛ و این دقیقاً همان عمری است که دیگر برنمی‌گردد، همان چیزی که بیشتر از هر چیز به آن نیاز داری. نمی‌توانیم تا ابد پیِ چیزهای عوضی بدویم: اینکه بقیه تأییدمان کنند، قربان‌صدقه‌مان بروند یا حواسمان با هیجان‌های جنسی پرت شود. ما باید بخشیدن و تماشا کردن را یاد بگیریم؛ بچسبیم به کارهای مهم، کمک به دیگران؛ سر کردن با داشته‌هایمان به بهترین شکلی که از دستمان برمی‌آید. اعتراف می‌کنم که خودم توی این کارها افتضاحم، ولی لااقل می‌دانم باید دنبال چه رفت. من دیگر کفِ اتاق چهار‌دست‌وپا دنبال پرز و خاک نمی‌دوم. 🎥 @CinemaParadisooo 🎥 @CinemaParadisooo