این گفتگو یکی از بهترین شبانه‌هاست. یک نفس گوش دادم. گفتگو مثل یک فیلم جذاب شروع فوق‌العاده‌ای دارد. در همان دقایق اولیه کامبیز غفوری کنجکاو می‌شود اسم روستای بابک یزدی را بداند. داستان وقتی جذاب‌تر می‌شود که متوجه می‌شویم در شهری مثل یزد، وجه‌تسمیه نام روستای ایشان ریشه در کُردهای تبعیدی منطقه دارد. همین مسئله پای انجمن نکبت حجتیه را که با ذره‌بین دنبال چنین جاهائی است بیشتر به روستا باز می‌کند. حقیقتاً تاریخ معاصر ایران را بدون نظرداشت تأثیر مخرب نکبت‌کده نفرت‌پراکن حجتیه نمی‌توان تحلیل کرد. بابک یزدی با یک لحن صمیمی و طنزی زیبا به ما می‌گوید ارتباط او با حجتیه در همان روستا با این سؤال شروع شد که بالاخره دکتر شریعتی بهائی است و یا سُنّی است و یا کمونیست است؟ امیدوارم کتاب بابک یزدی هم که در این شبانه معرفی می‌شود، به همین اندازه خواندنی باشد. قبلاً دو بار از این دست خاطرات خواندم که مثل همین گفتگو برای من بسیار جالب بود. امیدوارم این کتاب سومی باشد. بار اول وقتی خاطرات مهندس لطف‌الله میثمی منتشر شد شاهد چنین صمیمیت و صداقتی در نقل خاطرات بودم. دومی، خاطرات دکتر مهرک کمالی است که حقیقتاً یک شاهکار است و بعید می‌دانم نظیر داشته باشد. مهرک چپ بود و در یک خانواده بهائی متولد شده بود. زندگی سیاسی مهرک شاهد یک نبرد نفس‌گیر چندین و چند لایه میان هر کدام از عناصری است که یا خود او انتخاب کرده است و یا همراه با خانواده درگیر آن است. همه اینها مهرک را درگیر مسائلی می‌کند که بعضی از آنها اساساً برای دیگران پیش نمی‌آید. وقتی بخشی از خاطرات مهرک منتشر شد، در فیس‌بوک برای ایشان نوشتم اگر عباس میلانی یک صدم فعالیت‌ها و خاطرات تو را داشت، اکنون صد جلد کتاب از مبارزات خود برای ما نوشته بود. اما و متأسفانه مهرک به آن صورت ادامه نداد. شاید لازم باشد آرزو کنیم کامبیز غفوری با یک شبانه دیگر سراغ او برود و سبب خیر شود. عجالتاً آب دست‌تان است زمین بگذارید و این شبانه کوتاه و جذاب را از دست ندهید. (روی لینک یویتوب کلیک کنید. نمی‌دانم چرا پری‌ویو ندارد) @MohammadBabaeeB https://www.youtube.com/watch?v=5kObP-_Vrp0

این گفتگو یکی از بهترین شبانه‌هاست. یک نفس گوش دادم. کمتر کسی قادر است اینقدر روان و صمیمی خاطرات خود را بیان کند.   گفتگو مثل یک فیلم جذاب شروع فوق‌العاده‌ای دارد. تا انتها هم به همین شکل ادامه پیدا می‌کند. در همان دقایق اولیه کامبیز غفوری کنجکاو می‌شود اسم روستای بابک یزدی را بداند. داستان وقتی جذاب‌تر می‌شود که متوجه می‌شویم وجه‌تسمیه نام روستا، آن هم در شهری مثل یزد، ریشه در کُردهای تبعیدی به این منطقه دارد.   بافت جمعیتی روستا از دیده انجمن نکبت حجتیه پنهان نمی‌ماند که با ذره‌بین دنبال چنین جاهائی است. حقیقتاً تاریخ معاصر ایران را بدون نظرداشت تأثیر مخرب نکبت‌کده نفرت‌پراکن حجتیه نمی‌توان تحلیل کرد.   بابک یزدی هم با یک لحن صمیمی به ما می‌گوید ارتباط او با حجتیه در همان روستا با این سؤال شروع شد که بالاخره دکتر شریعتی بهائی است و یا سُنّی است و یا کمونیست است؟   امیدوارم کتاب بابک یزدی هم به همین اندازه خواندنی باشد. قبلاً دو بار از این دست خاطرات خواندم که مثل همین گفتگو برای من بسیار جالب بود. امیدوارم این کتاب سومی باشد. بار اول وقتی خاطرات مهندس لطف‌الله میثمی منتشر شد شاهد چنین صمیمیت و صداقتی در نقل خاطرات بودم.   دومی، خاطرات دکتر مهرک کمالی است که حقیقتاً یک شاهکار است و بعید می‌دانم نظیر داشته باشد. مهرک در یک خانواده بهائی متولد شده است. اما خود چپ و از بچه‌های سازمان چریک‌های فدائی خلق است.   زندگی سیاسی مهرک شاهد یک نبرد نفس‌گیر چندین و چند لایه میان هر کدام از عناصری است که یا خود او انتخاب کرده است و یا همراه با خانواده درگیر آن است. همه اینها مهرک را درگیر مسائلی می‌کند که بعضی از آنها اساساً برای دیگران پیش نمی‌آید.   وقتی بخشی از خاطرات مهرک منتشر شد، در فیس‌بوک برای ایشان نوشتم اگر عباس میلانی یک صدم  فعالیت‌ها و خاطرات تو را داشت، اکنون صد جلد کتاب از مبارزات خود برای ما نوشته بود. اما و متأسفانه مهرک به آن صورت ادامه نداد. شاید لازم باشد آرزو کنیم کامبیز غفوری با یک شبانه دیگر سراغ او برود و سبب خیر شود.   عجالتاً آب دست‌تان است زمین بگذارید و این شبانه کوتاه و جذاب را از دست ندهید.

این گفتگو یکی از بهترین شبانه‌هاست. یک نفس گوش دادم. کمتر کسی قادر است اینقدر روان و صمیمی خاطرات خود را بیان کند.   گفتگو مثل یک فیلم جذاب شروع فوق‌العاده‌ای دارد. تا انتها هم به همین شکل ادامه پیدا می‌کند. در همان دقایق اولیه کامبیز غفوری کنجکاو می‌شود اسم روستای بابک یزدی را بداند. داستان جذاب‌تر می‌شود. وجه‌تسمیه نام روستا، آن هم در شهری مثل یزد، ریشه در کُردهای تبعیدی دارد.   بافت جمعیتی روستا از دیده انجمن نکبت حجتیه پنهان نمی‌ماند که با ذره‌بین دنبال چنین جاهائی است. حقیقتاً تاریخ معاصر ایران را بدون نظرداشت تأثیر مخرب نکبت‌کده نفرت‌پراکن حجتیه نمی‌توان تحلیل کرد.   بابک یزدی هم با یک لحن صمیمی به ما می‌گوید ارتباط او با حجتیه در همان روستا با این سؤال شروع شد : بالاخره دکتر شریعتی بهائی است و یا سُنّی است و یا کمونیست است؟   قطع و یقین کتاب بابک یزدی هم به همین اندازه باید خواندنی باشد. به زودی خواهم خواند و امیدوارم این سومین کتاب صمیمی از این دست باشد که من فرصت مطالعه آن را پیدا می‌کنم. بار اول وقتی خاطرات مهندس لطف‌الله میثمی منتشر شد شاهد چنین صمیمیت و صداقتی در نقل خاطرات بودم.   دومی خاطرات دکتر مهرک کمالی است که حقیقتاً یک شاهکار است و بعید می‌دانم نظیر داشته باشد. مهرک در یک خانواده بهائی متولد شده است. اما خود چپ است و از بچه‌های سازمان چریک‌های فدائی خلق است.   زندگی سیاسی مهرک شاهد یک نبرد نفس‌گیر چندین و چند لایه میان هر کدام از عناصری است که یا خود او انتخاب کرده است و یا همراه با خانواده درگیر آن است. همه اینها مهرک را درگیر مسائلی می‌کند که بعضی از آنها اساساً برای دیگران پیش نمی‌آید.   وقتی بخشی از خاطرات مهرک منتشر شد، در فیس‌بوک برای ایشان نوشتم اگر عباس میلانی یک صدم  فعالیت‌ها و خاطرات تو را داشت، اکنون صد جلد کتاب از مبارزات خود برای ما نوشته بود. اما و متأسفانه مهرک به آن صورت ادامه نداد. شاید لازم باشد آرزو کنیم کامبیز غفوری با یک شبانه دیگر سراغ او برود و سبب خیر شود.   عجالتاً آب دست‌تان است زمین بگذارید و این شبانه کوتاه و جذاب را از دست ندهید. @MohammadBabaeeB