Arifiye biroz chekka joyda joylashgan. Ammo, o'qish joyim aynan shu hududda.
Kunim Serdivan-Arifiye-Carsi-Serdivan shaklida o'tadi. Kunim biroz tig'iz va tezlashgan.
Endi nega aynan o'qish bu hududda joylashgan? Sababi esa oddiy marketing va iqtisodiyot xolos. Universitet kampüsü juda katta, vaholangki barcha fakultetlar ham bemalol sig'adi. Ammo, universitet davlatga tegishli (hattoki, u xususiy bölsa ham) davlatga esa hali rivojlanmagan shahar va shahar chekkasida joylashgan qishloqlarni rivojlanishi kerak. Aha, miyyamizni ishlatamiz. Universitetlarga farmon chiqaramiz. Bitta qaysidir fakultetingni aynan shu hududga joylashtirasan! Universitet: bosh ustiga. *Marbaho, studentlar deyishadi xolos!
Talabalar - bu har bir jamiyatidagi aholida jamiyat va eng köp daromad keltiradigan qatlam. Rivojlanmagan qishloqlarga fakultetlar ko'chganligi uchun qatnashadi. Endi talabalar talab qo'yishni boshlashadi: bizda mashina parkovka yo'q, tanaffusda chiqishga va dars qilishga yer yo'q, norm cafe yokida ovqatlanadigan joylar kam yokida deyarli yo'q, yana atrofda marketlar va qanaqadir qulayliklar yo'q.
Davlat esa, sharoitni yaratishga majbur. Chunki, bir marta harajat qilsa bu harajat unga yillar davomida keladigan foydani ta'minlaydi.
Bu esa davlatga ham, studentga ham va o'sha yerdagi aholiga ham bir pog'ona yuksalishga yordam beradi.
Jim yurgan o'troq aholi ham shaxsiy uyidan cafe yokida kichik do'konlar tashkil etishadi, qisqasi xizmat ko'rsatishning har bir shakli sekin rivojlanishni boshlaydi. Transport xizmati ommalashadi, ijtimoiy tarmoqlarda ham hudud haqida fikrlar aylanishni boshlaydi (tekin reklama).