Umr daryosidek oqib o’tar vaqt, Kimdir baxt topadi, kimdir chekar dard. Yillaryelkasiga ortib yukimiz, Sezmay ham qolamiz o’tgan kunimiz. Eslashga arziydi o’tgan damlarim, Ko’ksimga botganda hijron g’amlari. Bolalik chog’ida oson tuyulgan, Hayot yo’llari-chi, qancha o’ylangan? Qarasan, ota-ona qariganini ko’rib, Ko’ksingga achchiq yosh keladi to’lib. “Vaqtni to’xtating!” deb baqirgandek dil, G’amlardan titraydi bechora bir til. Kimgadir boylik yo’q, kimgadir sabr, Oxirgi manzilimiz – jim-jit bir qabr. Shoshilma, ey inson, bu o’tkinchi dunyoda, Mehribon bo’laylik har bir jon uchun shuonda. Bir kuni kelamiz, bir kuni ketamiz, Ortimizdan faqat yaxshilik kutamiz. Ko’z yoshlar bekorga to’kilmas ekan, Hayotning har oni – o’lmas bir doston ekan... Agar boshqacharoq ohangda yoki aniqroq bir tuyg’u (masalan, sabr, ota-ona, yoki yolg’izlik) ustiga qurilishini istasangiz, mamnuniyat bilan o’zgartirib yozib beraman.