آخرین پاکت امشب هم به راه افتاد… چراغ‌های پست‌خانه خاموش شدند؛ اما نامه‌هایی که هنوز در راه‌اند، پشت این در می‌مانند تا شب دوباره از راه برسد. 🌘

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۵ ساعت: ۰۱:۴۳ برای: قهوه تلخ و شکلات با تعبیرت موافقم همه می‌گذرند، سرها در یقه و هر کس تنها بارِ خاک خود را می‌شناسد شاید این نوع آدم ها به سرفه ها دقت نمی‌کنند چون می‌ترسند در آن صدا چیزی از خودشان بشنوند؟ پی‌نوشت: احساس میکنم درمورد کانالت باید کمی بیشتر من را راهنمایی کنی شاید بهتر باشد اسم دقیقی ک بعد از @ نوشتی را به من بگویی؟ با سپاس امضا: شاهِد وضعیت نامه: معطر تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۵ ساعت: ۰۱:۲۵ برای: شاهِد لایه ی خاک آه که درک در همین لایه های خاک نهفته است اما امان از انسان ها انسان ها علاقه ای به کشف آن لایه ها ندارند چرا که هنوز درگیر ذرات خاک گرد و غبار ذهن‌شان هستند هرکسی به سوی خود می‌رود و صدای سرفه ی دیگری را ندید میگیرد تنها برای آنکه چند ثانیه ای بیشتر خوش باشد از لطفت سپاسگزارم و همچنین از اعتمادت کانال من هم کلبه ی محقریست که شاید با اسم Flâner آن را بیابی هرچند هنوز متن ها سنگین خود را نگذاشته ام تا با سبک ادبی ام آشنا شوند اما حضورت مایه ی افتخار است شاهد امضا: قهوه تلخ و شکلات وضعیت نامه: معطر تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب