▪️بنا را به کدام گذشته بازمی‌گردانیم؟ تأملی انتقادی دربارهٔ لایه‌های تاریخی و مسئولیت تصمیم‌گیری در مرمت معماری 🖋 سیده مریم(ندا) نوابی| کارشناسی ارشد مرمت و احیای بناها و بافت های تاریخی گرایش مرمت میراث شهری از دانشگاه تهران مرمت بنای تاریخی، پیش از آنکه اقدامی اجرایی برای استحکام‌بخشی یا بازسازی کالبد باشد، تصمیمی دربارهٔ چگونگی مواجهه با تاریخ است. بنای تاریخی در طول زمان شکل گرفته، تغییر کرده و متناسب با نیازهای دوره‌های مختلف دگرگون شده است. آنچه امروز از یک اثر باقی مانده، الزاماً تصویری دست‌نخورده از زمان ساخت آن نیست؛ بلکه حاصل فرایندی طولانی از ساخت، استفاده و تغییر است. بااین‌حال، در عمل مرمت، گاهی این پرسش اساسی به حاشیه می‌رود که کدام مقطع از تاریخ بنا باید حفظ شود و تصمیم دربارهٔ ارزش هر لایه بر چه مبنایی شکل می‌گیرد. مسئله از جایی آغاز می‌شود که مرمت، به‌جای شناخت تاریخ بنا، به تلاشی برای بازگرداندن آن به تصویری مطلوب از گذشته تبدیل می‌شود. تصویری که ممکن است از نظر زیبایی‌شناختی منسجم باشد، اما الزاماً با پیچیدگی تاریخی اثر مطابقت نداشته باشد. ⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید: https://telegra.ph/nn02-11-02-2 https://koubeh.com/nn02-11-02-2 @Koubeh

▪️ داور برنده شد؛ نقدی به مسابقه‌ی مقبره‌ی شمس در خوی 🖋 محمدفرید مصلح | دانشجوی دکتری معماری دانشگاه وسترن استرالیا مقدمه در شامگاه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ بارگاه جدید شمس تبریزی گشوده شد. در بین خبرها اسمی تکرار شد که برای معماران کاملاً آشناست: نادر اردلان؛ معماری توانمند که با طراحی مدرسه عالی مدیریت در سی‌سالگی درخشید و اکنون در دهه‌ی نهم زندگی اسم خود را به یک یادمان کلیدی دیگر گره می‌زند. در این یادداشت کوتاه قصد دارم به‌جای بررسی کیفیت معماری، فرآیند انتخاب طرح را بررسی کنم که بنا بر روایت رسمی در یک مسابقه انتخاب شده است:   روایت رسمی امین عارف‌نیا -مشاور وزیر میراث فرهنگی و دبیر ستاد گشایش بارگاه شمس تبریزی- در روزهای اخیر مصاحبه‌ای انجام داده و اعلام کرده که انتخاب طرح برگزیده از طریق یک مسابقه‌ی معماری انجام شد و طرح این مسابقه مبنای ساخت قرار گرفت: «قرار بود در این عرصه بنایی متناسب با جایگاه شمس تبریزی احداث شود و به همین منظور مسابقه معماری برگزار شد. معماران مختلف در این مسابقه شرکت کردند و در نهایت طرح ارائه‌شده از سوی نادر اردلان، از معماران سرشناس ایران، به عنوان طرح نهایی انتخاب شد و در اوایل دهه ۱۳۹۰ مبنای احداث بارگاه قرار گرفت» ⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید: https://telegra.ph/fm20-10-19 https://koubeh.com/fm20-10-19/ @koubeh

▪️ تأملی بر شیخ‌لطف‌اللهِ امروز 🖋 محدثه انصاری| کارشناس‌ارشد مرمت و احیای ابنیه و بافت های تاریخی دانشگاه تهران با نگاه به بناهای تاریخی، احتمالاً شکوه زمان‌های قدیم در مقابل چشممان مجسم می‌شود؛ درحالی‌که این پرسش همواره موضوعیت دارد که چطور این بنای چند صدساله سالم مانده و به دست ما رسیده است؟ در پاسخ به این پرسش است که دلیل تداوم زیست آن بنا بر ما روشن می‌شود؛ «حفاظت» کلیدواژۀ پاسخ به این پرسش است. شاید به زبانی دیگر بتوان این‌گونه شرح داد که بناهای تاریخیِ امروز، حاصل خواست گذشتگان برای حفاظت و روایتی هستند که آن‌ها از تاریخ برای ما تعریف کرده‌اند؛ فعالیت‌ها و خواست‌هایی که امروز به‌عنوان اسناد تاریخی شناخته می‌شوند و دوره‌های تحول بناهای تاریخی را شکل داده‌اند. به همین دلیل است که آنچه امروز ما با آن روبه‌رو هستیم، لزوماً همان بنایی نیست که در زمان‌هایی دور ساخته‌شده است؛ بنابراین، اگر امروزه بناهایی از گذشته در زمان ما وجود دارند، این امر را مدیون حفاظتی هستیم که درگذر زمان، این بناها را به دست ما رسانده است. ⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید: https://telegra.ph/ma03-10-11 https://koubeh.com/ma03-10-11 @koubeh