داستایوفسکی می‌نویسد: بزرگ‌ترین مجازاتِ انسان این است که در گذشته‌اش حبس شود. هر بار که می‌گویی (اگر آن کار را نکرده بودم...)، داری به گذشته باج می‌دهی. حقیقت این است که گذشته، طلبکاری است که هرگز تسویه حساب نمی‌کند؛ هرچه بیشتر به او فکر کنی، بیشتر از سهمِ امروزت را می‌بلعد تنها راهِ تسویه با گذشته، اعلام ورشکستگی است: بپذیر که آن نسخه از تو اشتباه کرد، بها را پرداخت کن و پرونده را ببند.

مراقب چرخه‌ی افکار منفی خودت باش.

خدایا بارها امتحانم کردی دیدی کصخلم ولم کن دیگه.