۶ مولوخ در ادبیات و هنر جدید نیز از معنای اولیهٔ خود فراتر رفته و به استعاره‌ای از قدرت‌ها و رژیم‌های ویرانگر و انسان‌خوار تبدیل شده است. ویلیام بلیک در آبرنگ مشهور خود، «فرار مولوخ» (The Flight of Moloch)، با الهام از شعر جان میلتون، «در صبح میلاد مسیح» (On the Morning of Christ’s Nativity)، گریز مولوخ را هم‌زمان با ظهور عیسی مسیح به تصویر می‌کشد: میلاد مسیح نوید پایان فرمانروایی خدایی (یهوه یا دیگر خدایان) است که پرستش او با قربانی‌کردن کودکان پیوند خورده است؛ تصویری که می‌توان آن را استعاره‌ای از فروپاشی رژیم‌هایی دانست که بنا و بقای فرمانروایی‌شان مستلزم قربانی‌شدن کودکان‌ و انسان‌هاست.

۵ تحقیقات باستان‌شناسی و کشف اسکلت کودکان زیر خانه‌ها در شمال اسرائیل یا محوطه‌هایی مثل غِزِر، مجدو، تاناک، گِه‌هینُم (جهنم) در اورشلیم و… نشان می‌دهد به این آیین به شیوه‌های گوناگونی عمل می‌شده است. دورل (۲۰۱۷) نشان می‌دهد حداقل سه گونه رسم قربانی کردن کودکان در اسرائیل باستان وجود داشته: قربانی کردن معمول نخست‌زادهٔ ذکور، قربانی کردن در شرایط خاص و قربانی کردن برای ملک (مولوخ) که دورل آن را لزوماً قربانی کردن برای خدایی بیگانه نمی‌داند بلکه قربانی‌کنندگان برای یهوه نیز در این آیین کودک قربانی می‌کردند.

۴ آیین قربانی نخست‌زادگان را در انجیل لوقا نیز می‌توان مشاهده کرد. بنا بر روایت لوقا (۲:۲۲–۲۴)، مریم و یوسف پس از تولد عیسی او را به اورشلیم بردند تا مطابق شریعت موسی (لاویان ۱:۸-۱۲)، به‌عنوان «هر نرینه‌ای که نخست رحم را بگشاید» (خروج ۱۳:۲)، به خدا تقدیم کنند. و چون فقیر بودند و توان تهیه بره نداشتند، دو قُمری یا دو ‌کبوتر جوان نیز مطابق احکام برای بازخرید عیسی «یکی برای قربانی سوختنی و دیگری برای قربانی گناه» به کاهن دادند تا برای او کفاره کند.