بیشتر عکس بگیـر؛ یکروز دلت خیلی تنگ میشه:)

ما اين وسط سنمون بيشتر شد و هنرپيشه هاى مورد علاقمون پيرتر شدن و نسبت به همه چيز بى تفاوت شديم و ديگه از طرحاى ضربتى تابستانه و بهاره و زمستانه كَكِمونم نميگزه قُدرتامون تو ضَعفامون و پيروزيامون شكستامون و شادىامون صُحبَت درباره بدبختيامونه چيكار كنيم اين طورى بار اومديم جنگ بود و موشک بارون بود و فقر بود و خون بود و وطن بود و سرود بود و مدرسه و قُلک هايى از نارنجک و شب ها شمردن ضدِ هوايى رو پشت بوم پدر و مادرامون جوون بدبخت بودن خيالِ باشكوهِ احمقانه اى بود الان به هر حال یه طوری روزا شب ميشن و ميچپيم تو اتاقايى از دود سيگار نصف شب تلو تلو خوران ميوفتيم تو تخت خواب صُبح با خِس خِس سينه هامون از خواب ميپريم تو آيينه كه قيافه نحسِمون با گودى زيرِ چشامونو ميبينيم ميفَهميم يه روز ديگه شروع شده بعد به خودمون ميگيم كه ديگه اصلا حوصله مون سر رفت از اين زندگى سگى همين طورى تو روى هم پيرتر و پيرتر ميشيم جلو چشماى هم ميپوسيم محو ميشيم با اَلكُلاى طبّى بخار ميشيم F