چون حق تعالی بر بندهٔ خویش تجلی می‌کند ، و او را از خویشتن فانی می‌سازد ، در او لطیفه‌ای الهی قیام می‌کند. این لطیفه گاه ذاتی است و گاه صفاتی. اگر این لطیفه ذاتی باشد آن هیکل انسانی همان فرد کامل و غوث جامع خواهد بود که امور وجود بر مدار او دایر است.. و خداوند متعال به واسطهٔ او عالَم را حفظ می‌کند. او همان کسی است که از وی به مهدی و خاتم تعبیر می‌شود و او خلیفه است.. حقایق موجودات در برابر فرمان او ، همچون آهن در برابر سنگ مغناطیس ، به سوی او جذب می‌شوند.او با عظمت خویش بر همهٔ هستی قاهر می‌شود و به قدرت خود هرچه بخواهد انجام می‌دهد؛ و چیزی از حضور او محجوب نیست. شیخ عبدالکریم جیلی انسان کامل در معرفت اواخر و اوائل ، باب پانزدهم ، در تجلی ذات @hou786

مرید اگر به صراحت یا به کنایه از استادش اجازه نگرفته باشد ، نباید به نزد هیچکس از مشایخ روزگار خود برود ، هرچند او از بزرگترین دوستان شیخ طریقتش باشد. عبدالوهاب شعرانی سلوک و مکاشفه ، ترجمه انوارالقدسیه فی معرفة القواعد الصوفیة ، صفحه ۳۴۶ @hou786

خصوصیت هر [رنگی] به صفتی در تعبیر واقعات از استاد طریقت معلوم شده و بعضی به کشف و الهام تحقیق گشته.. فرق و تمییز میان انوار اسماء و صفات به طلوع و غروب و خاصیت پیش ارباب کشف و سلوک ظاهر است. شیخ رشیدالدین محمد بیدوازی أسطر غیبیه ، صفحه ۶۳ @hou786