نظامیان #ساسانی علاوه بر آموزش های استفاده از ادوات نظامی آموزش های مشت زنی نیز میدیدند تا در صورت لزوم در حین نبرد استفاده کنند! *به قطعه تعیبه شده بر روی دست سرباز ساسانی دقت كنيد 📚 @HISTOGRAPHY

از قوانین و رسوم مردمان پیش از تاریخ اطلاعات عجیب به دست ما رسیده است. استرابون جغرافی‌دان یونانی می‌نوسید که در میان مردمان دریبکی Derbics که مساکن‌ آنها در شمال و شمال شرق دریای خزر بود، رسم چنین بود که مردان و زنانی که به سن هفتادسالکی می‌رسیدند را می‌کشتند و گوشت‌شان را میان نزدیک‌ترین اقوام متوفی تقسیم می‌کردند تا بخورند. البته در اغلب اوقات از خوردن گوشت زنان پرهیز می‌کردند و تنها به خفه کردنو دفن آنها اکتفا می‌کردند یا در میان مردمان کاسپی رسم چنین بود آنانی را که به سن هفتادسالگی می‌رسیدند بوسیله گرستگی می‌کشتند و لاشه آنها را در بیایان رها می‌کردند تا طعمه لاشخوران و حیوانات درنده شوند، آنگاه از دور لاشه را نظاره می‌کردند چنانچه ، لاشه طعمه کرکس می‌شد مرده جزء خوشبخت‌ترین مردگان محسوب می‌شد و چنانچه سگ یا گرگ لاشه را می‌خورد و یا لاشه باقی می‌ماند و می‌گندید ، از زمره بدفرجام‌ترین کسان محسوب می‌شد. به نقل از دین و فرهنگ ایرانی پیش از زرتشت، هاشم رضی عکس: گورستانی دربیکی‌ها در نزدیکی مرو امروزی. 📚 @HISTOGRAPHY

ونوس سراب محل کشف: تپه سراب، در نزدیکی کرمانشاه تاریخ تقریبی: حدود ۶۵۰۰ تا ۶۰۰۰ پیش از میلاد جنس: گل رس ویژگی: سینه‌های برجسته، شکم و ران‌های حجیم و حالت نشسته محل نگهداری: موزه ملی ایران این پیکره یکی از مشهورترین نمونه‌های هنر پیشاتاریخی ایران است. در ادبیات پژوهشی گاهی به آن «ونوس سراب» (Venus of Sarab) می‌گویند. در فلات ایران دوران پیشاتاریخ سرچشمه حیات را زن می‌دانستند. هسیود یونانی، سراینده کهن‌ترین تبارنامه خدایان می‌گوید که در آغاز جهان، غلبه با ایزدبانوان و دلاورزنان و پهلوان دوشیزگان بوده است که می‌توان آن را به نظام مادرشاهی در کهن‌ترین اندیشه‌های مردم فلات ایران مربوط دانست. چنین پیکره‌هایی نشانه‌هایی از اینگونه اندیشه‌هایی در فلات ایران پیش از تاریخ هستند. 📚 @HISTOGRAPHY