پویا پسر جوان مبتلا به UC و PSC بود. با یک انسفالوپاتی شدید بستری شد. بیمار یک رایز کراتینین در حد 8.6 داشت، آنوریک شده بود و اسیدوز متابولیک پیدا کرده بود. علل دیگر رو کنار گذاشتیم و تشخیصی جز سندروم هپاتورنال نداشت. با توجه به وضعیتش مجبور شدیم بریم سمت دیالیز‌. با یک INR 3 که نیاز بود شالدون بزاریم دو واحد FFP گرفت، ویتامین K گرفت، INR ری‌چک شد و تقریبا در رنج بود. جراح براش شالدون گذاشت. بیمار اورژانسی دیالیز شد، چندین نوبت با لاکتولوز انما شد، وضعیت انسفالوپاتی به وضوح بهتر شد و نشسته بود صحبت میکرد اما این وضعیت موقتی بود و صرفا وقت خریدیم تا شاید به پیوند کبد برسد با توجه به MELD-NA 44 در صدر لیست گیرندگان پیوند بود امروز اتند گوارش اطلاع داد سریعا پویا رو آماده اتاق عمل کنید که کبد پیدا شده. پویا رو فرستادیم اتاق عمل سرویس هپاتوبیلیاری پدرش این چند روز چشماش کلا قرمز بود، اما امروز از شدت خوشحالی گریه اش بند نمیوند. و خوشحالم که دویدن های سه شب پیشم برای نگه داشتنش بی نتیجه نموند. این پست غیر آموزشی و یک دلنوشته بود، خواستم خوشحالی خودم رو اینجا به اشتراک بزارم ...

🔴 یک نکته بالینی قابل‌توجه طی چند وقت اخیر، با موارد متعددی از نومونی لوبار و آبسه ریوی مواجه شدم؛ عارضه‌ای که در برخی موارد می‌تونه به دنبال آنفلوانزا و سوپراینفکشن باکتریال رخ بده. اما نکته‌ای که در شرح‌حال تقریباً تمام این بیماران وجود داره ، وجود سابقه‌ای از Partial Treatment هست. درمان ناقص یا مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک می‌تونه روند تشخیص و درمان عفونت‌های باکتریال را پیچیده کنه. پس همان حرف‌های تکراری و همیشگی: در صورت وجود اندیکاسیون، از آنتی‌بیوتیک مناسب، با دوز مناسب و طول درمان کافی استفاده کنیم.