@frozenarch

ساعت چهار صبح است. خوابم نمی‌برد. خوشبختانه امروز تعطیل است و مجبور نیستم ساعت هشت و نیم صبح درِ مغازه را باز کنم. فعلاً می‌توانم با خیال راحت بیدار باشم. باران تندی می.بارد. گاهی صدای چرخ ماشین‌هایی که در مونپارناس از روی آسفالتِ خیس می‌گذرند، می‌آید. دلم می‌خواست می‌زدم به خیابان و در دلِ تاریکیِ خلوت و سردِ دمِ صبحِ شهر کمی راه می‌رفتم. امّا به عشق آبِ باران، دل از نرمای گرمِ رختخواب کندن، آدمِ دریادل می‌خواهد. ماژلان! من عطار را ترجیح می‌دهم که از همان پستوی دکان، هفت شهرِ عشق را می‌گشت. هر چه باشد همکاریم و زبان همدیگر را بهتر می‌فهمیم. مدتی باران و تاریکی را گوش کردم. چه لذتی دارد از فردای نیامده نترسیدن، گوش به باران دادن، چای درست کردن، پادشاهِ وقتِ خود بودن، همین‌طوری.... • روزها در راه (جلد دوم) | شاهرخ مسکوب | ۱۹۹۲/۱۱/۱۱ • The Blue Gown~1924 Artist: James Bell Anderson @frozenarch

@frozenarch