«اگه نذاری آدما با پیامد رفتاری که با تو دارن روبه‌رو بشن برای بدترین رفتارهاشون هم جای امنی می‌مونی.»‌ مرز فقط با گفتن شکل نمی‌گیره؛ با تغییری که بعد از عبور از اون ایجاد می‌کنی واقعی می‌شه. عادت کردن به درد، درد رو کم نمیکنه؛ فقط صدای اعتراض رو خاموش میکنه. بخشیدن یعنی رها‌کردن کینه؛ نه اینکه همون صمیمیت و دسترسی قبل بی‌قید‌و‌شرط برگرده. مرز، تلاشی برای کنترل رفتار دیگری نیست؛ تصمیمیه درباره‌ی اینکه با تکرار اون رفتار، چه چیزی در رابطه تغییر می‌کنه. پیامد مرز مجازات نیست؛ یعنی مسئولیت رفتار با کسی بمونه که اون رفتار رو انجام داده مسئولیت زخم زدن با کسیه که زخم میزنه. اما برای حفظ رابطه قرار نیست جای امنِ تکرارِ زخم‌ها بمونى. @FeELiNGPuLsE