سخت ترین بخش بزرگ شدن از دست دادن آدمها نیست؛ از دست دادن تصویریه که ازشون توی ذهن خودت ساخته بودی.
وقتی میفهمی اون همه اعتمادی که داشتی، اون همه ارزشی که براشون قائل بودی، فقط توی ذهن خودت واقعی بوده.
بعد از اون، دیگه کسی نمیتونه مثل قبل غافلگیرت کنه.
نه چون بیاحساس شدی، نه چون دیگه دوست داشتن رو بلد نیستی، فقط یاد گرفتی بین چیزی که آدمها میگن و چیزی که واقعا هستن، همیشه یه فاصله وجود داره.
از یه جایی به بعد، دلت از آدمها نمیشکنه؛ فقط نگاهت بهشون عوض میشه.
سلام Elnaz هستم 😉
لینک زیر رو لمس کن و هر انتقادی که نسبت به من داری یا حرفی که تو دلت هست رو با خیال راحت بنویس و بفرست. بدون اینکه از اسمت باخبر بشم پیامت به من میرسه.