شاید آرژانتین بین این همه مدعی، شانس اول قهرمانی نباشه. شاید حتی آخرش جام هم به دستش نرسه.
ولی برای من، همین که هنوز میتونم مسی رو ببینم که هتتریک میکنه تو تورنمنت به این بزرگی ، کافیه.
من با مسی بزرگ شدم. خیلی از خاطرات فوتبالی زندگیم با اسم اون گره خورده؛ از شبهای تلخ تا روزهای فراموشنشدنی.
برای همین این روزها بیشتر از اینکه به جام فکر کنم، دارم از آخرین فصل حضورش لذت میبرم. از این که هنوز توی زمین راه میره و با یه حرکت، همون هیجان سالهای دور رو برمیگردونه.
شاید این آخرین رقص باشه؛ و من فقط خوشحالم که فرصت دیدنش رو داشتم.