به وقت یک آرزوی قشنگ... 🌱 ته دلم عجیب می‌خواهد یک روزی معلم شوم. این روزها وقتی به استادهایم نگاه می‌کنم، تمام وجودم پر از ذوق می‌شود. اینکه می‌بینم یک معلم چطور از وقت خودش، از استراحت و پیشرفت خودش می‌گذرد تا برای شاگردهایش مایه بگذارد و کلمه‌ای به آنها بیاموزد، به نظرم دل خیلی خیلی بزرگی می‌خواهد. تصور اینکه یک روز یک‌عالمه شاگرد داشته باشم و هر آنچه امروز استادهایم به من یاد داده‌اند را به آنها یاد بدهم، قند در دلم آب می‌کند. دلم می‌خواهد معلم شوم و وقتی قدم به کلاس می‌گذارم، صدای صلوات فرستادن شاگردها را بشنوم؛ بعد با لبخند بنشینم و چند دقیقه اول کلاس را با جان و دل به حرف‌ها، دردِدل‌ها و حتی ناله‌هایشان گوش بدهم؛ 😅 دقیقاً همان‌طوری که استادهای الان خودم با ما رفتار می‌کنند و این‌قدر به ما آرامش می‌دهند. دلم می‌خواهد تمام این خاطرات قشنگ، این فضای پر از مهر و این حس ناب انسان‌سازی را تجربه کنم. الهی که یک روزی، من هم مثل استادهایم، چراغ راه یک کلاس باشم. 🤍✨

خدا رو شاکریم برای داشتن شما. ان‌شاءالله با حافظ کل شدنمان، خستگی‌هایتان را جبران کنیم. سایه مهرتان مستدام! 🌸🌱