Телеграм канал «توسعه یعنی آزادی»

🔘"برقراری نظم در دل هرج‌و‌مرج" منتشر شد

انتشارات دانشگاه ییل کتاب "برقراری نظم در دل هرج‌و‌مرج: حکمرانی بر جهان آینده" نوشته چارلز کوپچان را منتشر کرد. نظم بین‌المللی باثبات و بازی که در دوران رهبری آمریکا شکل گرفت، اکنون در حال فروپاشی است. عصر صلح پایدار و دائمی که در پایان جنگ سرد پیش‌بینی می‌شد، جای خود را به رقابت قدرت‌های بزرگ داده است. کوپچان در این کتاب ریشه‌های آشفتگی جهانی را تشخیص و نظمی تازه پیشنهاد می‌دهد. او با الهام از ایده کنسرت اروپا پیشنهاد می‌کند نظامی جهانی متشکل از مجموعه‌ای از کنسرت‌ها شکل بگیرد؛ یعنی گروه‌های راهبری در سطح عالی که از مرزهای ایدئولوژیک عبور می‌کنند و می‌توانند به تثبیت جهانی منطقه‌ای‌شده و چندمرکزی کمک کنند.

از نظر کوپچان، مأموریت برقراری نظم باید با احیای دموکراسی آمریکایی و تداوم رهبری باثبات این کشور در عرصه بین‌المللی آغاز شود. او معتقد است تنها زمانی که دموکراسی‌ها بتوانند در عملکرد، از بدیل‌های غیرلیبرال و خودکامه پیشی بگیرند، قادر خواهند بود جهان را از گذار پیش رو عبور دهند و در نهایت مسیر تاریخ را بار دیگر به سوی آزادی هدایت کنند.

🆔 @mohammadreza_dadgostar

دنیا در قرن ۲۱ داره تغییر می‌کنه !

امروز تولید ناخالص داخلی (بر مبنای قدرت خرید مردم) در چین بیش از ۶ برابر ژاپن شده
و هند بیش از ۳ برابر آلمان !

📊 توضیح بیشتر در مورد مفهوم :
Integrity
در ۴ شاخص اجتماعی یا تصویر کامل چهار سطح انسجام در ایران (لگاتوم ۲۰۲۶)

سطح کلی انسجام رتبه ایران (از ۱۶۱ کشور)
انسجام خانواده رتبه ۱۳۵
انسجام جوامع محلی رتبه ۶۸
انسجام جامعه (ملی) رتبه ۱۲۶
انسجام دولت رتبه ۱۱۶

منبع ارقام:

🔍 تحلیل حلقه گم‌شده: چرا رتبه ۶۸ مهم است؟

برخلاف سه سطح دیگر که همگی در محدوده ۱۱۶ تا ۱۳۵ (پایین‌تر از میانه) قرار دارند، انسجام جوامع محلی ایران با رتبه ۶۸ در سطحی به‌مراتب بالاتر و نزدیک به میانه جهانی ایستاده است .

این یعنی:

· در سطح محله و همسایگی، روابط اجتماعی، اعتماد بین فردی و پیوندهای محلی در ایران نسبتاً قوی‌تر از تصویر کلی است.
منطق سنجش لگاتوم در این سطح شامل اعتماد محلی، مشارکت اجتماعی، جرم و جنایت در سطح محله و احساس هدفمندی است .

🔗 الگوی متناقض: «جزیره‌های منسجم در دریای ناپیوسته»

این ترکیب (رتبه ۶۸ در جوامع محلی در برابر ۱۲۶ در جامعه ملی و ۱۳۵ در خانواده) یک شکاف ساختاری را آشکار می‌کند:

1. نقطه قوت پنهان: سرمایه اجتماعی در سطح خرد (همسایه، فامیل، محله) در ایران هنوز زنده است. این همان چیزی است که اقتصاددانان به آن «تاب‌آوری اجتماعی از پایین» می‌گویند .
2. گسست عمودی: اما این انسجام خرد، به سطح ملی ترجمه نمی‌شود. یعنی همان‌قدر که مردم به همسایه خود اعتماد نسبی دارند، به «جامعه» به‌عنوان یک کل و به نهادهای ملی بی‌اعتمادند .
3. تناقض با خانواده: نکته عجیب این است که رتبه جوامع محلی (۶۸) بهتر از رتبه خانواده (۱۳۵) است. این یعنی پیوندهای فراتر از خانواده (همسایگی) در ایران قوی‌تر از پیوندهای درون‌خانوادگی ارزیابی شده‌اند که یک یافته غیرشهودی است و نشان می‌دهد لگاتوم «خانواده» را عمدتاً با معیارهای جمعیتی (باروری، مرگ‌ومیر) می‌سنجد، نه صرفاً احساسات و حمایت متقابل.

💎 جمع‌بندی نهایی

تحلیل کامل چهار سطح انسجام نشان می‌دهد ایران جامعه‌ای است که در سطح محلی نفس می‌کشد، اما در سطح ملی و خانوادگی دچار فرسایش است. این الگو توضیح می‌دهد که چرا با وجود سرمایه اجتماعی محلی نسبتاً سالم، شاخص کلی «جامعه» ایران (۱۲۲) پایین است: چون انسجام خرد به انسجام کلان تبدیل نمی‌شود.
لذا پرسش کلیدی برای سیاست‌گذار این است که چرا همان انرژی اجتماعی که در محله‌ها جریان دارد، در سطح ملی و در نهاد خانواده به نتیجه نمی‌رسد.

آنچه باعث شده شاخص کلی ایران در این مقایسه افت کند ، مربوط به آزادی و مسائل اجتماعی است.

🕊 آزادی شامل ؛ آزادی اقتصادی، آزادی مخالفت و صلح اجتماعی رتبه ایران ۱۴۴
و در شاخص های اجتماعی رتبه ۱۲۲ است.

ایران در شاخص های:
✅آموزش
✅سلامت
✅استانداردهای زندگی
که ۳ پایه اصلی توسعه هستند رتبه خوب ۷۲ را دارد که جز نیمه کشورهای بهتر دنیاست.

در شاخص رفاه لگاتوم بین ۱۶۱ کشور ؛
ایران بعد از زامبیا و آنگولا و لیبی در رتبه ۱۱۶ قرار گرفته و از روآندا، موریتانی و مصر جلوتر است!