𝐃𝐀𝐑𝐊 𝐃𝐈𝐀𝐑𝐘✨

گاهی در سکوتِ لحظه‌ها، غرق در فکر می‌شوم… با خودم می‌گویم ما آدم‌ها برای چه به این جهان آمده‌ایم؟ چه رازی پشت این آمدن و رفتن نهفته است؟ آیا هرکدام از ما تکه‌ای از یک مأموریت ناتمامیم؟ آیا روح هر انسانی برای به انجام رساندن رسالتی به این دنیا فرستاده شده است؟ اصلاً سهم ما از این جهان چیست؟ قرار است چه چیزی را پیدا کنیم، چه چیزی را ببخشیم و چه اثری از خودمان به جا بگذاریم؟ شاید بعضی از ما آمده‌ایم تا عشق را معنا کنیم، بعضی برای آنکه نوری باشیم در تاریکیِ زندگی دیگری، بعضی برای التیام زخم‌هایی که حتی خودمان در به وجود آمدنشان نقشی نداشته‌ایم… و شاید بعضی فقط آمده‌اند تا به جهان یادآوری کنند که هنوز زیبایی وجود دارد. گاهی فکر می‌کنم شاید رسالت آدم‌ها در اتفاقات بزرگ و شگفت‌انگیز پنهان نشده باشد؛ شاید در یک نگاهِ پر از مهر، در دستی که به یاری دراز می‌شود، در کلامی که امید می‌بخشد و در قلبی که با وجود تمام رنج‌ها هنوز مهربانی را بلد است، خلاصه شده باشد. شاید ما نیامده‌ایم که فقط زندگی کنیم و روزها را پشت سر بگذاریم؛ آمده‌ایم تا چیزی را در این جهان تغییر دهیم، حتی اگر به کوچکیِ روشن کردن چراغی در دل یک انسان باشد. و چه عجیب است این سفر… ما از مبدأیی ناشناخته آمده‌ایم، در مسیری پر از سؤال قدم می‌زنیم و به سوی مقصدی نامعلوم می‌رویم… شاید راز زندگی همین باشد؛ اینکه تمام عمر در جست‌وجوی معنای بودن باشیم، بی‌آنکه بدانیم شاید خودِ ما، معنای پنهانِ آمدنمان باشیم

یارِ چیش قِشنگُم… 𝐃𝐀𝐑𝐊 𝐃𝐈𝐀𝐑𝐘