Аналитика Telegram-канала
Подписчики
481
Публикаций
25

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
13 ноя16 ноя19 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

26.1027.1027.1028.1030.10
64
Средний охват
301
Лучший результат
Показаны 5 публикаций — последние в канале Больше статистики →

Упоминания

5
Упоминаний
4
Из них репостов
2
Каналов
Все упоминания

Последние посты

3 из 25 2 из 25
دگما : رمز مسخ انسان یا معجون مدنیت – 4 ✍️ محمدحسین ناجی ✅ یقین ذهن و روان ما دارای حالات مختلفی است که هر یک از آنها در واقع مکانیزم خاصی را در وجود ما به حرکت در می آورد و مبداء و منشاء رفتاری درونی یا بیرونی می شود . برای مثال گرسنگی و تشنگی حالتها یا احساس هایی است که ما در درون خود ادراک می کنیم و این حالات ما به سمت رفتار خاصی سوق می دهد. این حالتها درواقع نسبتی با غذا و نوشیدنی دارند که این وضعیت را حیث التفاتی     intentionality  یا خاصیت روی آورندگی  می نامند . یقین ، گمان ، شک و تردید از همین حیث های التفاتی شمرده می شوند. خاصیتی که این حالات دارند این است که متعلق آنها گزاره ها یعنی جملات خبری هستند یعنی اینها رو به گزاره هایی که با آنها مواجه می شویم دارند و این حالات یا به درستی و یا به نادرستی یا هردوی آنها تعلق می گیرند گرچه در این میان  تنها شک و تردید است که می تواند به هر دو طرف درستی و نادرستی یک گزاره تعلق پذیرد. برای مثال یک فرد می تواند هم به درستی و هم به نادرستی این گزاره شک داشته باشد: ---خدای خالق هستی وجود دارد.--- و این دروقتی است که به هیچ طرف درستی و نادرستی  آن گزاره ، یقین و گمانی در ذهنش شکل نگرفته باشد یعنی هیچ دلیل قطعی یا محتمل الصدق نیافته و نیز از حالت دگما هم بیرون جهیده باشد یا اساسا در آن زمینه دگمایی نداشته باشد. یقین حالتی است که ذهن هیچ تردیدی در درستی گزاره ای نداشته باشد و این وقتی ممکن است که یک دلیل قطعی و غیرقابل تردید در ذهن برای درستی گزاره ای وجود داشته باشد یا این گزاره از دگماهای فرد باشد. یکی از فرق های اساسی که بین دو وضعیت وجود دارد این است که اگر علت دگما باشد و این گزاره غیرمعرفتی باشد ایجاد تردید به شدت روان فرد را آزار خواهد داد اما در مورد گزاره های معرفتی آگاهی به نادرستی در یک انسان سالم موجب خوشحالی وی می شود و گویی چراغی نورانی بر گوشه تاریک ذهنش روشنایی بخشیده است.
ещё
1 0 30 окт, 01:38
دگما : رمز مسخ انسان یا معجون مدنیت – 3   ✍️ مجمدحسین ناجی وقتی ازدگما سخن می گوییم گویی از یک عنصر ناپیدایی حرف می زنیم که فقط با دستگاه های فوق پیشرفته قابل مشاهده است. از آنرو بحث بسی انتزاعی و به دردنخور برای اگثریت مخاطبین به نظر می رسد. برای همین اجازه می خواهم نکته ای را در این مرحله صرفا به عنوان ادعا عرض کنم. تمام باورهای  دوران کودکی ما چه بسا مصداق روشن دگما هستند اگر در مرحله بلوغ وارد بخش معرفت نشده باشند   ازینرو می توان ادعا کرد که بی هیچ استثنا بخشی از باورهای هریک از ما همچنان دگما مانده اند و بدبختی اینجاست که هر باوری کم و بیش در تصمیم ها و رفتار و واکنشهای ما دخیل است. برخی متفکران ما در عهد قدیم از وجود دگما خبر داشتند اگر از دگما بودنش بی خبر بودند اما آثار آن را به وضوح می دیدند:   جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند حافظ به وضوح می بیند که بسیاری ره افسانه می پیمایند گرچه از منشاء این درد مطلع نباشد. در معرفت شناسی  معرفت را چنین تعریف می کنند: باور صادق موجه صرف نظر از محتوا و مضمون تعریف که درجای خود بحث می کنیم ،از همین تعریف یک نکته را می توان دریافت :  اینکه هر باوری معرفت نیست!!! اگر باورهایی هستند که معرفت شمرده نمی شوند پس چه نامی دارند:  دگما پس باورهای هر یک از ما دو قسمند: یک- معرفت دو- دگما
ещё
10 1 28 окт, 12:59
دگما : رمز مسخ انسان یا معجون مدنیت -2 تعریف دگما ✍️ محمدحسین ناجی تا جایی که تاریخ اندیشه اجازه می دهد می توان گفت که این اصطلاح یادگار سوفسطاِییان است مکتبی  در عمق تاریخ یونان باستان که زیر سایه ی تیره و تا ارسطو و افلاطون در گور عزلت و فراموشی دفن شده و تا امروز در آکادمی های فلسفه به دیده تحقیر یا ریشخند  دیده شده است. پیرهون را واضع این اصطلاح می دانند یا لااقل در مکتب پیرهونی به دنیا آمده است. در مورد مکتب پیرهونی ویکی پدیا چنین آورده است:   در مکتب پیرهونی، «دگم» به پذیرش گزاره‌ای دربارهٔ امری غیربدیهی اشاره دارد.[۶] این مکتب مدعی است که در برابر هر گزاره‌ای می‌توان تناقض آن را با توجیهی برابر مطرح کرد؛ در نتیجه، پیرهونیست‌ها از پذیرش گزاره‌های غیربدیهی، یعنی اصول عقاید، خودداری می‌کنند.[۷] آنان استدلال می‌کنند که جزم‌گرایان، مانند رواقیون، اپیکوریان و نتوانسته‌اند نشان دهند که آموزه‌هایشان در مورد امور غیربدیهی درست است. جدی گرفته نشدن این مکتب را صرفا از این نکته می توان فهمید که برخی نویسنده ها فرق بین دگما و دگماتیسم را حتی متوجه نیستند: در وبلاگی به نام آگاه مایند در تعریف دگما چنین آورده است: (Dogma)  دگما در ظاهر یک واژه‌ی یونانی است که در انگلیسی و آلمانی و برخی زبانهای دیگر نیز از آن استفاده می‌شود، با اینکه در این زبانها معنای کلامی نداشته و بیشتر در توضیح آن به فارسی دری ارجاع داده مب شود. دُگما به معنای جَزم اندیشی، خشک اندیشی، جزم‌گرایی و یا به معنای تعصب بیش از حد به مسائل ایدئولوژیک است. شخص جزم اندیش به هیچ عنوان نظرات دیگران را در مورد باورهایش قبول نمی‌کند و اگر هم کسی حرف او را قبول نکند به احتمال زیاد به زور، تعصب و خشونت متوسل می‌شود و در توضیح این واژه دگماتیسم را تعریف کرده است. دگما را به زبان امروزی چنین می توان تعریف کرد:   دگما در واقع هرباوری است که مبنای معرفتی ندارد  و باور به آن گزاره از طریق یکی از ابزارهای روانی حاصل شده است. قبلا توضیح دادیم که متعلق باور و اعتقاد همواره یک گزاره است و گزاره هر جمله  خبری است یعنی جمله ای که در موردش می توان گفت درست یا نادرست است یعنی  مضمون باورهای ما جمله ای خبری است که ما آن را درست می دانیم یا می پنداریم.  روشنفکران غربی مثال روشن  دگما را باورهای آیینی می دانند. در دایره المعارف روشنگری آمده است: دگماتیسم، ویژگی خاص هر مذهب و هر نگرش مذهبی است در شماره بعد بیشتر بررسی می کنیم.  
ещё
1 0 27 окт, 17:44
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней