እንኳን ደስ አላችሁ! በ "አል-ኢዝሃር ኢስላማዊ ጥናት እና ምርምር ተቋም" አማካኝነት ለተከታታይ ሥስት(3) ወራት (Arabic grammar) የአረብኛ ቋንቋ በ ሥስተኛ(3) ዙር ለተማራችሁ ተማሪውች እንኳ ደስ አላችሁ! እራሳችሁን እና ኡማውን የምትጠቀሙበት ያድርግላችሁ። نسأل الله أن ينفعكم بعلمكم، وأن يجعلكم نافعِين لأنفسكم وللأمة. ቻናል  t.me/αmdαlα nαsir ቻናል  t.me/αmdαlα nαsir

13/ (ገጽ 199)፦ በሱረቱል አዕራፍ (7፡16) ላይ ኢብሊስ ለአላህ «بِمَا أَغْوَيْتَنِي» (ስላጠመምከኝ/በጥመት ስለፈረድክብኝ) ያለውን፣ ጸሐፊው «ሙስሊሞች በአማርኛ ስላጠመምከኝ ብለው የተረጎሙት ውሸት ነው፣ አረብኛው ስላሳሳትከኝ ነው የሚለው፣ ስለዚህ አላህ አሳሳች ነው» ብሎ የዐረብኛ ሊቅ መስሎ ተከራክሯል። የዐረብኛ ፊደል መለየት የማይችል ሰው የቁርኣን ተፍሲር ሊቃውንትን «አረብኛ አይችሉም» ማለቱ አስቂኝ ድፍረት ነው። 14/ (ገጽ 209)፦ ይህ ደግሞ በዩቲዩብ ላይቭ ላይ እንኳን ለመናገር ፈርቶ የሸሸው ታላቅ ሌብነት ነው! «ቁርኣን መላእክት 2፣ 3 ወይም 4 ክንፍ ብቻ ነው ያላቸው ይላል (ሱራ 35፡1)፣ ሐዲስ ግን ጅብሪል 600 ክንፍ አለው ይላል፤ ስለዚህ ይጋጫሉ» ብሎ ጽፏል። ይህን ለማለት ግን የሱረቱ ፋጢር (35፡1) አንቀጽን መጨረሻ ሆን ብሎ በመቀስ ቆርጦ ጥሎታል! ምክንያቱም አንቀጹ ቀጥሎ፦ «يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاءُ (አላህ በፍጥረቱ ላይ የሚሻውን ይጨምራል!)» ይላል! ይህችን ዓረፍተ ነገር ቢያስገባት ክሱ ስለሚፈርስ ቆርጦ ደብቋታል! 15/ (ገጽ 214)፦ የነቢዩ (ﷺ) ደረት በልጅነታቸው በመላእክት መከፈቱንና መታጠቡን የሚገልጸውን ተአምራዊ ክስተት፣ «ሰይጣናዊ የጥንቆላ ልምምድ (Shamanism) ነው» ብሎ ጽፏል። ይህን ሲል ግን በራሱ መጽሐፍ ቅዱስ በትንቢተ ሕዝቅኤል (11፡19 እና 36፡26) ላይ እግዚአብሔር «የድንጋዩን ልብ አወጣለሁ፣ የሥጋንም ልብ እሰጣቸዋለሁ» እንዲሁም በትንቢተ ዘካርያስ (3፡4) ላይ የካህኑን እድፋም ልብስ አውልቀው ኃጢአቱን እንዳራቁለት የተጻፈውን መለኮታዊ ተምሳሌት ዘንግቶ የገዛ መጽሐፉን ወግቷል። 16/ (ገጽ 285)፦ በሱረቱል ሐاقه (69፡44–46) ላይ «በእኛ ላይም ከፊልን ቃላት (ያላልነውን) በቀጠፈ ኖሮ፤... ከዚያም ከእርሱ የልቡን ሥር (የተንጠለጠለበትን ጅማት) በቆረጥን ነበር፡፡» የሚለውን አንቀጽ፣ ከኸይበር መርዝ ጋር ለማገናኘት ሲል «ሙሐመድ ከኸይበር በኋላ ወዲያውኑ የልብ ደም ሥሩ ተቆርጦ ሞተ» የሚል ትርክት ፈጥሯል። ነቢዩ (ﷺ) የኸይበርን የተመረዘ ሥጋ ከቀመሱ በኋላ ለ3 ዓመታት (ከ7ኛው እስከ 11ኛው ዓመተ ሂጅራ) በሙሉ ጤንነት ኖረው፣ መካን ከፍተው፣ በርካታ የቁርኣን ምዕራፎች ወርደውላቸው፣ ዲኑ ተሟልቶ መሞታቸውን ከአንባቢው ደብቋል። 17/ (ገጽ 298)፦ በሱረቱ آل ዒምራን (3፡54) ላይ «وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ» (አይሁዶችም) አደሙ አላህም አድማቸውን መለሰባቸው፡፡ አላህም ከአድመኞች ሁሉ በላጭ ነው፡፡) የሚለውን አንቀጽ፣ ከፊቱ ያለውን «እነሱ አሴሩ» የሚለውን ቆርጦ በመጣል «አላህ ከአጭበርባሪዎችና ከአሳሳቾች ሁሉ በላጭ ነው» ብሎ ተርጉሞታል! በዐረብኛ «መክር» ለተንኮለኞች አጸፋ መመለስን (እንደ መጽሐፍ ቅዱሱ «ከጠማማ ጋር ጠማማ ትሆናለህ» — 2ኛ ሳሙኤል 22፡27) እንደሚያመለክት እያወቀ ቃሉን አዛብቷል። 18/ (ገጽ 325 vs 330)፦ በአንድ ምዕራፍ ውስጥ በ5 ገጽ ልዩነት እርስ በርሱ የተጋጨበት አስቂኝ ቅጥፈት ደግሞ ይገርማል! በገጽ 325 ላይ ነቢዩ (ﷺ) ሥጋው እንደተመረዘ በተአምር አላወቁም ለማለት ሲል፦ «አንድ ጉርሻ አጣጥሞ መብላት በጀመረበት ወቅት ነው መርዙን በጣዕሙ ያወቀው» ብሎ ጻፈ። ከ5 ገጽ በኋላ በገጽ 330 ላይ ደግሞ «ታዲያ አብሮ የበላው ቢሽር ወዲያው ሲሞት ነቢዩ ለምን ወዲያው አልሞቱም?» የሚለውን ጥያቄ ለመሸሽ ሲል፣ በገጽ 325 የጻፈውን ረስቶ፦ «ሙሐመድ ትንሽ አኘከው እንጂ አልዋጠውም፣ ተፋው (he did not swallow it, spat it out)» ብሎ ጻፈ! ሳይውጡት የተፉት ምግብ እንዴት ከ3 ዓመት በኋላ የልብ ደም ሥርን ይቆርጣል? 19/ (ገጽ 340–341)፦ በቁርኣን የተጠቀሰው «አል-ወቲን» እና በሐዲስ የተጠቀሰው «አል-አብሀር» አንድ ናቸው ብሎ ለመከራከር፣ ቀደም ሲል «የተረት ተረት ጸሐፊዎች ናቸው፣ ነቢያቸውን ለመሸፈን የሚጽፉ ናቸው» እያለ ሲሳደብባቸው የነበሩትን እነ ኢብኑ ከሲርን እና ኢብኑል ቀይምን በገጽ 334 እና 340 ላይ፦ «ታላቁ ኢማም ኢብኑ ቀይም... ከምንም በላይ ታላቁ ሊቅ ኢብኑ ከሲር የአረብኛውን ቃል በደንብ አብራርቶታል» እያለ በምስክርነት ተማጽኗቸዋል! ውድ ሙስሊም ወንድምና እህቶች እንዲሁም ክርስቲያን ወገኖቻችን ! ይህ ከባሕር በጭልፋ የተቀዳ 19 ነጥብ ብቻ ነው! ይህ ሰው 358 ገጽ ሙሉ እንዴት ጥቅሶችን እየቆረጠ፣ ትራስን ወደ ልብስ፣ መደገፍን ወደ መንቀጥቀጥ እየቀየረ እንዳጭበረበረ የሚያሳየው ሙሉው የምላሽ መጽሐፋችን በሚቀጥለው ሳምንት በአላህ ፍቃድ በነጻ ይለቀቃል! ሼር በማድረግ እውነቱን ለሁሉም አድርሱ! © የሕያ ኢብኑ ኑህ እና አቡ ዩስራ

«የጽልመቱ ጥላ» ወይስ «የቅጥፈቱ ጥላ»?! - ጸሐፊው አንባቢን ለማታለል ሆን ብሎ የፈጸማቸው 19 ሌብነቶች! አንድ ሰው በሃይማኖት ዙሪያ መጽሐፍ ሲጽፍ ቢያንስ ለሚጠቅሳቸው ምንጮችና ለአንባቢዎቹ ታማኝ መሆን ይጠበቅበታል። የ«የጽልመቱ ጥላ» ጸሐፊ ግን አንባቢው የዐረብኛም ሆነ የእንግሊዘኛ ምንጮችን ተመልሶ አያጣራም በሚል ንቀት፣ 358 ገጽ ሙሉ በመቀስ የተቆራረጡ ጥቅሶችን፣ የተፈበረኩ ታፔላዎችንና የተገለበጡ ትርጉሞችን አጭቆታል። ሙሉው የምላሽ መጽሐፋችን ከመውጣቱ በፊት፣ የሰውዬውን የቅጥፈት ጥግ የሚያሳዩ 19 እጅ ከፍንጅ የተያዙ ማጭበርበሮችን ከነገጻቸው እንሆ፦ 1/ (ገጽ 9–10)፦ ነቢዩ (ﷺ) «ለጣዖቷ አል-ዑዛ ነጭ በግ ሰውተዋል» ለማለት ሲል፣ በእስልምና የሐዲስ ሊቃውንት ዘንድ በውሸታምነቱ (መትሩክ/ዷዒፍ) የሚታወቀውን የሂሻም ኢብኑ አል-ከልቢን «ኪታቡል አስናም» የተባለ የፈጠራ ወሬ እንደ ትክክለኛ (ሰሒሕ) ኢስላማዊ ማስረጃ አድርጎ አቅርቧል። አንባቢው የዘገባውን ደካማነት እንዳያውቅ ሲል ሆን ደግሞ ብሎ ምንጩን ደብቆ አታልሏል። 2/ (ገጽ 14)፦ በሱረቱ አል-ኢኽላስ (112፡1) ላይ «አላህ አንድ ነው» የሚለውን የአማርኛ ትርጉም ለማጣጣል፣ የዐረብኛው «أَحَدٌ» (አሐድ) የሚለው ቃል «አንድ ማለት ሳይሆን ከብዛት ውስጥ አንዱ ማለት ነው» ብሎ ዓይን ያወጣ የቋንቋ ውሸት ጽፏል። በዐረብኛ «አሐድ» ማለት ምንም አቻ፣ ክፍልፋይና ሁለተኛ የሌለው ፍጹም አንድ ማለት ሲሆን፣ ጸሐፊው ግን አንባቢን ለማሳሳት የቃሉን ትርጉም ገልብጦ ተርጉሞታል። 3/ (ገጽ 17)፦ ነቢዩ (ﷺ) በሒራ ዋሻ የመጀመሪያው መገለጥ የመጣላቸው «በእውናቸው ሳይሆን በሕልማቸው (በቅዠት) ነው» ብሎ ለማታለል፣ በታሪክ መጽሐፍ (ኢብኑ ኢስሐቅ) ላይ የሚገኘውን «ተኝቼ ሳለሁ» የሚል ደካማ ወሬ አምጥቶ ከስሩ "Sahih Muslim 160a" የሚል የውሸት ታፔላ ለጥፎበታል! ሰሒሕ ሙስሊም 160a ላይ ግን «ተኝቼ ሳለሁ» የሚል አንድም ቃል የለም፤ የአንድን መጽሐፍ ጥቅስ በሌላ መጽሐፍ ስም መለጠፍ የጠራራ ፀሐይ ሌብነት ነው። 4/ (ገጽ 25–27)፦ ጅብሪል (ዐ.ሰ) ነቢዩን «የሞተ እስኪመስለው ድረስ ጨምቆ ከለቀቀው በኋላ፣ በጉልበቱና በሁለት እጆቹ በዳዴ እየተንፏቀቀ ወደ ኸዲጃ ሄደ» ብሎ የሌለ ታሪክ ፈጥሯል። በየትኛውም የሐዲስ መጽሐፍ ላይ ነቢዩ (ﷺ) ከሒራ ተራራ ወርደው እስከ መካ ድረስ «በዳዴ እየተንፏቀቁ ሄዱ» የሚል ዘገባ የለም፤ ጸሐፊው ነቢዩን ለማንቋሸሽ ከራሱ ጭንቅላት ፈጥሮ የጨመረው ቅጥፈት ነው። 5/ (ገጽ 43)፦ የመካ ቁረይሾች ነቢዩን (ﷺ) «ድግምተኛ ነው» ማለታቸውን ጠቅሶ፣ «በሙሐመድ ጊዜ የነበሩ ሰዎች እንኳ መገለጡ በድግምት እንደሆነ ተስማምተዋል» ብሎ ደምድሟል። ነገር ግን በዚያው በጠቀሰው ታሪክ ውስጥ የቁረይሾቹ መሪ ወሊድ ኢብኑል ሙጊራህ «የሙሐመድን ንግግር ሰምቻለሁ፣ የድግምተኛም የጠንቋይም ንግግር አይደለም! ነገር ግን ሕዝቡን ከእሱ ለመከፋፈል ሲባል ድግምተኛ በሉት» ብሎ የመከረውን ክፍል ሆን ብሎ ቆርጦ ደብቆታል። 6/ (ገጽ 58–59)፦ ይህ የጸሐፊው የእውቀት ክፍተት እና የሌብነት ጥግ የታየበት ክፍል ነው! ነቢዩ (ﷺ) «መገለጥ በመጣላቸው ቁጥር በሴት ልብስ ውስጥ ተደብቀው ይንቀጠቀጡ ነበር» ለማለት ሲል፣ ሰሒሕ ኢብኑ ሂባን 5843ን ጠቅሶ፦ "Aisha said... I saw the Messenger of Allah shivering over them (ሲንቀጠቀጥባቸው አየሁት)" ብሎ ጽፏል። ትክክለኛው የኢብኑ ሂባን 5843 ሐዲስ ግን ስለ መገለጥም ሆነ ስለ መንቀጥቀጥ ፈጽሞ አያወራም! ዓኢሻ (ረ.ዐ) ምስል ያለበትን መጋረጃ ቆርጣ ሁለት ትራሶች (ውሳደተይን) እንደሰራችና ነቢዩም በትራሶቹ ላይ ሲደገፉ (የርተፊቁ / يَرْتَفِقُ) አየኋቸው ነው የምትለው! ጸሐፊው «መደገፍ» (የርተፊቁ) የሚለውን ከ«መንቀጥቀጥ» (የርተዒዱ) ጋር አምታቶ፣ «ትራሶቹ» የሚለውን ደግሞ ቆርጦ በመጣል «በሴት ልብስ ውስጥ ሲንቀጠቀጥ» ብሎ አንባቢውን በጠራራ ፀሐይ አጭበርብሯል! 7/ (ገጽ 96 እና 111 vs 274)፦ በገጽ 96 እና 111 ላይ ዓኢሻና ሰሐቦቹ «ሰይጣን (ቀሪን) ስላለባቸው እንድትዋሽ ያደርጋታል፣ ስለዚህ የተናገሩት ሐዲስም ሆነ ቁርኣን ሊታመን አይችልም» ብሎ ጽፏል። በዚያው መጽሐፍ በገጽ 274 እና 330 ላይ ግን ነቢዩ በመርዝ መታመማቸውን ለማስረዳት ሲፈልግ፦ «ዓኢሻ የተናገረችውን አለማመን እንዴት ይቻላል? እሷ ውሸታም ከሆነች ማን ሊታመን ይችላል?» ብሎ ከራሱ ጋር ተጋጭቷል! 8/ (ገጽ 123 እና 167)፦ የሱኒ ሙስሊሞችን ለመተቸት «የእናንተው ሶሒሕ መጻሕፍት ናቸው» እያለ፣ በሱኒ ሙስሊሞች ዘንድ ተቀባይነት የሌላቸውን የሺዓ መጻሕፍት (እንደ አል-ካፊ እና ሐያቱል ቁሉብ) ከ8 ጊዜ በላይ በማስረጃነት ጠቅሷል። ይህ ልክ አንድ ሙስሊም የኦርቶዶክስን እምነት ለመተቸት የይሖዋ ምስክሮችን ወይም የሞርሞኖችን መጽሐፍ እንደ ማስረጃ እንደመጥቀስ ያለ የአካዳሚክ ማጭበርበር ነው። 9/ (ገጽ 97-99)፦ ጸሐፊው በሰሒሕ አል-ቡኻሪ 3286 ላይ የሚገኘውን «ማንኛውም የአዳም ልጅ ሲወለድ ሰይጣን በጣቱ ይወጋዋል፣ ዒሳና እናቱ መርየም ሲቀሩ» የሚለውን ሐዲስ ጠቅሶ፣ «ሙሐመድም ሲወለድ ሰይጣን ወግቶታል፣ ስለዚህ የሰይጣን ተጽዕኖ አለበት» ብሎ ደምድሟል። ይህን ሲል ግን ሁለት ታላላቅ ማጭበርበሮችን ፈጽሟል፦ አንደኛ፣ በዚያው በጠቀሰው ሐዲስ ላይ ይህ የሰይጣን መውጋት «ሕፃኑ ሲወለድ የሚያሰማው የመጀመሪያ ጩኸት (ልቅሶ) ምክንያት» መሆኑንና በነቢያት ሕይወት ላይ ምንም የኃጢአትም ሆነ የሰይጣን የበላይነት እንደማያመጣ የተገለጸውን ቆርጦ ጥሏል። ሁለተኛ፣ በዚህ ሐዲስ መሠረት ከዒሳ (ዐ.ሰ) በስተቀር በመጽሐፍ ቅዱስ የሚገኙት ታላላቅ ነቢያት ሁሉ (አብርሃም፣ ሙሴ፣ ዳዊት፣ ሰለሞን፣ መጥምቁ ዮሐንስ) ሲወለዱ አልቅሰዋልና እነሱንም «ሰይጣን የወጋቸውና የሰይጣን ተጽዕኖ ያለባቸው ናቸው» ብሎ የገዛ ነቢያቱን በሙሉ አብሮ ወግቷል! 10/ (ገጽ 156–157)፦ ስለ «ገራኒቅ» (የሰይጣን ጥቅሶች) ክስ ሲጽፍ፣ ታላቁ ሊቅ ኢማም አል-ቁርጡቢ ይህ ታሪክ «መሠረት የሌለው ደካማና ውድቅ (ዷዒፍ)» መሆኑን መናገራቸውን በገጽ 157 ላይ ራሱ ጠቅሶ ሲያበቃ፣ ያንኑ ውድቅ የተባለ ተረት ግን የምዕራፍ 6 ዋና ማስረጃ አድርጎ አቅርቦታል! 11/ (ገጽ 166)፦ «ኢብሊስ ከመላእክት ወገን ነበር ወይስ ከጂኒ? ቁርኣን ይጋጫል» ብሎ ለማታለል፣ በዐረብኛ ሰዋስው የሚታወቀውን «ኢስቲስናእ ሙንቀጢዕ» (ከተለየ ወገን ነጥሎ ማውጣት) ሕግ ደብቋል። በሱረቱል ከህፍ (18፡50) ላይ አላህ «ኢብሊስ ከጂኒዎች ነበር» ብሎ በግልጽ ማስቀመጡን እያወቀ፣ ከመላእክት ጋር አብሮ ስለነበረ ብቻ በጥቅል ትዕዛዝ መካተቱን እንደ ግጭት አድርጎ አቅርቧል። 12/ (ገጽ 272–273 እና 278)፦ ነቢዩ (ﷺ) በለቢድ ኢብኑ አል-አዕሰም ድግምት (ሲሕር) ተደርጎባቸው በነበረ ጊዜ፣ ድግምቱ የነበረው በሰውነታቸው (ከሚስቶቻቸው ጋር በነበራቸው ግንኙነት) ላይ ብቻ እንጂ በአእምሯቸውና በወሒይ (በመገለጥ) ላይ ምንም ተጽዕኖ እንዳልነበረው የሐዲስ ሊቃውንት ያስቀመጡትን ማብራሪያ ቆርጦ በመጣል፣ «ቁርኣንን የተቀበለው በድግምት እየቃዠ ነው» ብሎ ቀጥፏል።