اگر پاسخ بحران سلامت روان کودکان و نوجوانان، نه محدودکردن زمان صفحهنمایش، بلکه بازگرداندن استقلال به آنها باشد، چه؟
پیتر گری در کتاب «بازگرداندن کودکی» توضیح میدهد که چگونه نظارت و کنترل بیشتر بزرگسالان، فرصت بازی آزاد، کاوش، حل مسئله و پذیرش خطرهای متناسب با سن را از کودکان گرفته است.
شاید وقت آن رسیده که بهجای کنترل بیشتر، کودکی را به کودکان بازگردانیم.
در هفتمین نشست ماهیانه کودک و طبیعت به بهانه انتشار آخرین کتاب پیترگری با عنوان "بازگرداندن کودکی" در خانه زیست پایدار مانا دور هم جمع خواهیم شد، در کنار هم صبحانه خواهیم خورد. هر کس لقمهای با خود میآورد، با هم آشنا میشویم و پس از آن به گفتگو و بررسی آرا و نظرات پیتر گری و جاناتان هایت خواهیم پرداخت.
📆پنج شنبه ۷ آبان ماه
⏰️ساعت ۹ صبح
📍خانه زیست پایدار مانا، روستای وردیج
شرکت در برنامه رایگان است.
باتوجه به محدود بودن ظرفیت لطفا برای ثبت نام و شرکت در نشست از طریق شماره تماس ۰۹۱۱۲۲۷۵۱۶۹ با ما در ارتباط باشید
▪️مریم منصوری
وقتی در گذشته تامل کنیم، متوجه میشویم که نیاکان ما در سرزمینهای ناهموار، پرتنوع و سرشار از محرکهای طبیعی رشد میکردند. کودکان آنها از ۴ سالگی در گروههای مختلط، با ابزار واقعی و در جریان زندگی روزمره، همه چیز را میآموختند. اما امروز، ما همان کودکان را در کلاسهای بسته، یکنواخت، پر از سازههای مصنوعی و کمتحرک قرار میدهیم و تعجب میکنیم که چرا بیشفعالی، بیحوصلگی و افسردگی در آنها رو به افزایش است. این بدان معنا نیست که راهحل، بازگشت به غارهاست. بلکه راهحل، درک این ناهمگونی و طراحی آگاهانه محیطهای یادگیری برای کودکان است. محیطهایی که تا حد امکان با نیازهای تکاملی کودک هماهنگ باشد. نه برای اینکه او را ‘وحشی’ بار بیاوریم، بلکه برای اینکه مغز و بدنش فرصت شکوفایی در قالبی را داشته باشد که میلیونها سال برای آن ساخته شده است.
وقتی صحبت از تجربه اصیل به میان میآید، منظور تجربههاییست که از میل ذاتی کودک به ارتباط با طبیعت نشأت میگیرد. ارتباط و پیوندی که در خلاء رخ نمیدهد و نیاز به بستری به نام زیستگاه دارد.
قصهی شکفتن، به وقت خودش 🍂
روایتی از یک سال و نیم حضور در مدرسه طبیعت
بعضی از قصههای رشد را باید با صبوری تماشا کرد؛ قصههایی که در آنها، اتفاقهای بزرگ از دل قدمهای کوچک و پیوسته شکل میگیرند.
ادامه دارد....
@BaghNS