3:32 من صدای سبز خاک سربی‌ام صدایی که خنجرش رو به خداست صدایی که توی بهت شب دشت نعره ای نیست ولی اوج یک صداست

زین همرهان سست‌عناصِر دلم گرفت شیر خدا و رستم دستانم آرزوست زین خَلق پُرشکایتِ گریان شدم ملول آن های هوی و نعرهٔ مستانم آرزوست گویاترم ز بلبل امّا ز رَشکِ عام مُهر است بر دهانم و افغانم آرزوست دی شیخ با چراغ همی گشت گِرد شهر کز دیو و دَد ملولم و انسانم آرزوست هر چند مُفلسم نپذیرم عقیق خُرد کآن عقیقِ نادرِ ارزانم آرزوست یک دست جام باده و یک دست جَعد یار رقصی چنین میانهٔ میدانم آرزوست مولانا