Аналитика Telegram-канала
Подписчики
1 274
Охват за 24 ч
51
ER за 24 ч
4,00%
Публикаций
203

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
15 ноя18 ноя21 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

19.1119.1120.1120.1121.1121.11
10
Средний охват
12
Лучший результат
Показаны 6 публикаций — последние в канале Больше статистики →

Упоминания

31
Упоминаний
10
Из них репостов
12
Каналов
Все упоминания

Последние посты

3 из 203 2 из 203
📚 بازی‌های پنهان | #️⃣ ۶۶/۳۶ ➖➖➖➖➖ توهم برتری و فیلتر اخبار؛ مغز ما چگونه اطلاعات را سانسور می‌کند؟ بیش‌اطمینانی (Overconfidence). مردم همواره فکر می‌کنند که سالم‌تر، باهوش‌تر، جذاب‌تر، رانندگانی بهتر و غیره نسبت به آنچه واقعاً هستند، می‌باشند. در اینجا یک آزمایش کلاسیک وجود دارد که این موضوع را نشان می‌دهد. به ویژگی‌های زیر نگاه کنید و در مقیاسی از ۱ تا ۷ ارزیابی کنید که هر کدام چقدر شما را توصیف می‌کند (۱ = اصلاً ویژگی من نیست، ۷ = کاملاً ویژگی من است): افاده‌ای (Snobbish)، اهل همکاری (Cooperative)، باملاحظه (Considerate)، بی‌مهارت (Unskilled)، وسواسی/اجباری (Compulsive)، کینه‌توز (Spiteful)، ملول/افسرده (Melancholy)، قابل اتکا (Dependable)، سخت‌گیر (Strict)، جسور (Bold)، اهل اعتماد (Trustful)، عجیب و غریب (Eccentric)، نافرمان (Disobedient)، کاردان (Resourceful)، مؤدب (Polite)، مهربان (Kind). حال این تمرین را تکرار کنید، اما برای افرادِ مدرسه یا محل کارتان. همان‌طور که می‌توانید حدس بزنید، افراد تمایل دارند برای ویژگی‌های مثبت مانند «اهل همکاری» و «قابل اتکا» به خودشان امتیاز نسبتاً بالاتری نسبت به میانگینِ افرادِ گروه همسالانشان بدهند، در حالی که برای ویژگی‌های منفی مانند «بی‌مهارت» و «وسواسی» به دیگران امتیاز بالاتری می‌دهند. اگر با خود فکر می‌کنید که از این دام اجتناب کرده‌اید، خب، فقط جهت اطلاعتان، اکثر مردم فکر می‌کنند که در این وظیفه نیز از فردِ میانگین سوگیریِ کمتری دارند. به‌روزرسانی نامتقارن (Asymmetric updating). اگر برای فرستنده بهینه است که تنها شواهد حامی (supportive) را ارائه دهد، پس برای فرستنده بهینه است که باورهای خود را نیز به شیوه‌ای سوگیرانه به‌روزرسانی کند: به‌روزرسانی آن‌ها در پاسخ به شواهد حامی، اما نه در پاسخ به شواهد غیرحامی (unsupportive). چرا باید شواهد غیرحامی را که قصد ارائه‌ی آن را ندارد، درونی‌سازی کند؟ نیازی به این کار نیست، و بدتر از آن، این کار شانسِ افشای تصادفیِ شواهد غیرحامی را ایجاد می‌کند. در واقع، چنین به‌روزرسانیِ نامتقارنی یکی از ارکان ادبیاتِ استدلال انگیزشی است. در اینجا مطالعه‌ای وجود دارد که رک و پوست‌کنده کمی بدجنسانه است و توسط جاستین رائو و دیوید ایل، اقتصاددانان رفتاری، به زیبایی این موضوع را نشان می‌دهد. در ابتدای مطالعه، از آزمودنی‌ها خواسته شد تا ارزیابی کنند که چقدر باهوش و چقدر جذاب هستند. سپس، آن‌ها یک تست هوش (IQ) دادند و همچنین توسط هیئتی از جنس مخالف در مورد میزان جذابیتشان امتیازدهی شدند. در نهایت، آزمودنی‌ها نمرات خود را دریافت کردند و از آن‌ها خواسته شد تا ارزیابی خود را از اینکه چقدر باهوش و جذاب هستند، به‌روزرسانی کنند. یک فرد کاملاً عقلانی (rational) باید نمرات IQ و جذابیت خود را در خودارزیابی‌اش بگنجاند. اگر او اخبار خوبی دریافت کند، به شکل نمراتی که بالاتر از خودارزیابیِ اولیه‌ی اوست، باید ارزیابی خود را بالا ببرد و بالعکس. زمانی که رائو و ایل داده‌های آزمایش خود را تحلیل کردند، دریافتند که آزمودنی‌ها در واقع ارزیابی‌های خود را در پاسخ به اخبار خوب تغییر دادند. اما وقتی آزمودنی‌ها اخبار بد دریافت کردند، به سختی ارزیابی خود را تعدیل کردند. این نتیجه، که در مطالعات دیگر نیز تکرار شده است، اغلب به‌روزرسانی نامتقارن نامیده می‌شود. ➖➖➖➖➖ 📚 بازی های پنهان: قدرت شگفت‌آور نظریه بازی‌ها در تبیین رفتار ناعقلانی انسان ✍️ ارز یوئلی، موشه هافمن ➖➖➖➖➖ ✈️ @Chekide_ha
ещё
11 0 21 ноя, 20:31
📚 سودها، پیامبران، مربی‌ها و پادشاهان | ❤️ ۶۲/۳۸ ➖➖➖➖➖ بحران سال ۱۹۶۰ و دو تصمیمی که وودن را افسانه کرد در طول دوازده سال نخست حضور در لس‌آنجلس، وودن همواره تیم‌های خوبی در اختیار داشت که شانس قهرمانی ملی داشتند، اما در بازی‌های حذفی لغزیدند. نقطه‌ی حضیض کارنامه‌ی او در سال ۱۹۶۰ رقم خورد؛ زمانی که تیمش بدترین رکورد دوران مربیگری او در UCLA را با ۱۴ برد و ۱۲ باخت ثبت کرد. این شکست تلخ، وودن را به تأملی ژرف و موشکافانه واداشت تا بفهمد چرا تیم‌های بااستعدادش در بزنگاه‌ها از شکوفایی بازمی‌مانند. او پس از تحلیل‌های موشکافانه دریافت که مرتکب دو خطای راهبردی شده است: نخست اینکه او در ابتدای فصل فشار تمرینات بدنی را به شکلی فرساینده بالا می‌برد، که سبب می‌شد بازیکنان در اواخر فصل و مسابقات حذفی فرسوده و خسته شوند. دوم اینکه در تمرینات، او همواره ۵ بازیکن ترکیب اصلی را به عنوان یک واحد بسته تمرین می‌داد؛ در نتیجه، هنگامی که در جریان یک مسابقه‌ی پرفشار مجبور به تعویض می‌شد و بازیکنی ذخیره به زمین می‌رفت، هماهنگی تیمی ناگهان از هم می‌پاشید، زیرا بازیکنان با آن ترکیب تمرین نکرده بودند. بنابراین، وودن از سال ۱۹۶۱ دو اصلاح ساختاری بزرگ اعمال کرد: او کل تیم را به دو واحد ۷ یا ۸ نفره تقسیم کرد؛ به گونه‌ای که علاوه بر ۵ بازیکن اصلی، ۲ یا ۳ بازیکن تعویضی همواره در جریان تمرینات مشترک هماهنگ می‌شدند و در زمین نقصی پدید نمی‌آمد؛ از سوی دیگر، چون در هر لحظه تنها ۵ نفر از آن واحد ۸ نفره در زمین تمرین می‌کردند، فرسودگی جسمانی بازیکنان به شدت کاهش یافت. همگام با این دو تغییر، او یک نوآوری تاکتیکی خیره‌کننده به نام «دفاع فشرده‌ی منطقه‌ای ۲-۲-۱» (2-2-1 zone press) ابداع کرد که موجب می‌شد تیم‌های حریف زیر فشار سنگین دچار دستپاچگی شده و کنترل توپ را از دست بدهند (turnover). نتیجه‌ی این بازنگری تاریخی معجزه آفرید: UCLA در سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار در تاریخ قهرمان بلامنازع NCAA شد و در سال ۱۹۶۵ این قهرمانی را تکرار کرد (تا آن زمان در طول تاریخ تنها چهار دانشگاه توانسته بودند دو قهرمانی پیاپی کسب کنند). سپس در پاییز ۱۹۶۵، پدیده‌ی تکرارنشدنی بسکتبال دبیرستان‌های نیویورک، لو آلسیندور (Lew Alcindor) که بعدها نام خود را به کریم عبدالجبار تغییر داد، با قد ۲ متر و ۱۶ سانتی‌متر به UCLA پیوست. یادآوری این نکته حیاتی است که UCLA پیش از ورود عبدالجبار دو بار قهرمان آمریکا شده بود؛ اما وودن با ورود او، کل ساختار هجومی تیم را بازطراحی کرد. UCLA با عبدالجبار سه بار پیاپی در سال‌های ۱۹۶۷، ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ قهرمان شد؛ پس از فارغ‌التحصیلی او، دو بار دیگر در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ بدون او جام را بالای سر برد؛ و سپس در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ با ظهور اسطوره‌ای دیگر به نام بیل والتون (Bill Walton) دو بار دیگر قهرمان شد. این زنجیره‌ی درخشانِ هفت قهرمانی پیاپی ملی و رکورد خارق‌العاده‌ی ۸۸ برد بدون شکست، حماسه‌ای دست‌نیافتنی در تاریخ ورزش جهان خلق کرد. UCLA در ۱۹۷۴ لغزید، اما در ۱۹۷۵ برای دهمین بار جام قهرمانی را تصاحب نمود. وودن در پایان فصل ۱۹۷۵ در سن ۶۴ سالگی (یک سال پیش از سن اجباری بازنشستگی) کناره‌گیری کرد. حقوق او در آخرین سال مربیگری تنها ۳۵٬۰۰۰ دلار بود (بهبودی ملایم نسبت به ۶٬۰۰۰ دلار اولیه) و او هرگز تقاضای افزایش حقوق نکرد. برای درک تفاوت روزگار، جالب است بدانید هنگامی که دانشگاه UCLA اخیراً استیو آلفورد (سرمربی ناکام بسکتبال) را به دلیل شکست‌های پیاپی اخراج کرد، حقوق سالانه‌ی او ۳ میلیون دلار بود؛ یعنی بالاترین حقوق در میان تمامی کارکنان دولت در ایالت کالیفرنیا و تقریباً ۱۰۰ برابر آخرین دستمزد وودن! ➖➖➖➖➖ 📚 سودها، پیامبران، مربی‌ها و پادشاهان: (چه زمانی) رهبران اهمیت دارند؟ ✍️ جرد دایموند ➖➖➖➖➖ ✈️ @Chekide_ha
ещё
10 0 21 ноя, 11:31
📚 بازی‌های پنهان | #️⃣ ۶۶/۳۵ ➖➖➖➖➖ وکیل‌مدافعِ درون؛ چرا برای فریب دیگران، اول خودمان را فریب می‌دهیم؟ در فصل گذشته، ما بر این تمرکز کردیم که فرستنده چگونه هنگام تلاش برای متقاعدسازی، شواهد را تحریف (distorts) می‌کند. با این حال، اغلب اینستاگرامرها، مدیران عامل و مفسران سیاسی در نهایت به باورهایی می‌رسند که حداقل به اندازه باورهایی که سعی دارند ما را به آن‌ها متقاعد کنند، تحریف شده‌اند. ما این موضوع را با افزودن یک پیچش ساده توضیح خواهیم داد: ما اغلب تحریف‌های خود را درونی‌سازی (internalize) می‌کنیم. با این پیچش، همراه با مدل‌های فصل قبل، قادر خواهیم بود بسیاری از باورهای سوگیرانه خودمان و همچنین بخش بزرگی از ادبیات روانشناسی را که مجموعاً به عنوان «استدلال انگیزشی» (motivated reasoning) شناخته می‌شود، تبیین کنیم. تصور کنید در مصاحبه‌ای هستید و تلاش می‌کنید کسی را متقاعد کنید که کارمند خوبی خواهید بود. یا شاید در یک قرار ملاقات هستید و سعی می‌کنید این تصور را ایجاد کنید که شریک عاطفیِ خوبی خواهید بود. حالا تصور کنید که خودِ شما، این را باور ندارید. این احتمالاً به دلایل مختلفی مشکل‌ساز خواهد بود. ممکن است در مصاحبه یا قرار ملاقات تلاش نکنید، با این تصور که قرار نیست خیلی خوب پیش برود. و ممکن است چیزهایی بگویید که آشکار کند چرا برای شغل یا این رابطه خاص مناسب نیستید. حتی اگر مراقب حرف‌هایتان باشید، احتمالاً مشخص خواهد بود که واقعاً علاقه‌ای به شغل یا قرار ندارید. ممکن است قبل از صحبت کردن مکث کنید، یا حتی ممکن است از حالات چهره‌تان آشکار باشد. این استدلالی است که اکنون توسط گروه کوچکی از محققان مطرح شده است: وقتی مردم چیزی را باور دارند، دیگران احتمالاً آن چیز را می‌فهمند. این انگیزه‌ی قوی‌ای ایجاد می‌کند تا باور کنید که شما کاندیدای خوبی برای شغل یا رابطه هستید، حتی اگر نیستید، تا در مورد اینکه چقدر مناسب هستید دچار بیش‌اطمینانی (اعتمادبه‌نفس کاذب) شوید. اما چقدر باید بیش‌اطمینانی داشته باشید؟ آیا می‌توانیم پیش‌بینی‌های دقیق‌تری در مورد چگونگی واکنش باورهای شما به شواهد ارائه دهیم؟ اینجاست که تحلیل ما از فصل گذشته وارد می‌شود. این تحلیل پیشنهاد می‌کند که چگونه افراد ممکن است باورهای خود را در پاسخ به شواهد تغییر دهند، بسته به اینکه انتظار می‌رود چگونه از آن شواهد استفاده کنند. برای مثال، آیا باورهای شما باید بازتاب‌دهنده‌ی شواهد حامی باشد؟ بله، قطعاً! مردم انتظار دارند شما این شواهد را ارائه دهید. اگر این شواهد را در باورهای خودتان نگنجانید، پس نمی‌توانید آن را ارائه دهید، و آن‌ها فکر می‌کنند شما هرگز آن را به دست نیاورده‌اید. در مورد شواهدی که از پرونده‌ی شما حمایت نمی‌کنند چطور؟ چرا ریسک کنید و لو بدهید که از چنین شواهدی آگاه هستید؟ بهتر است آن را نادیده بگیرید. و در مورد این واقعیت که شما به روشی سوگیرانه برای شواهد جستجو کرده‌اید یا اینکه شواهد حامی‌ای که پیدا کرده‌اید چندان تشخیصی (diagnostic) نیست چطور؟ آیا باورهای شما باید این را بازتاب دهد؟ قیدش را بزنید. چرا ریسک کنید و بازی را لو بدهید؟ اگر باورها زمانی به‌روزرسانی شوند که شواهد حامی دریافت می‌کنید اما برای هیچ‌یک از موارد منفی‌تر نه، پس البته که در نهایت دچار بیش‌اطمینانی خواهید شد. اما، توجه کنید، شما به روشی بسیار خاص دچار بیش‌اطمینانی می‌شوید: بیش‌اطمینانیِ شما بازتاب‌دهنده‌ی تمام شواهد حامی است که می‌توانید جمع‌آوری کنید اما نه اینکه چقدر سخت مجبور بودید برای آن بگردید، چه چیزی را ممکن است پنهان کنید، یا آن شواهد واقعاً چقدر سست هستند. علاوه بر این، روشی که در آن باورهایتان را به‌روزرسانی می‌کنید نیز با ویژگی‌های استدلال انگیزشی که با آن‌ها مواجه شدیم مطابقت خواهد داشت. شما آن‌ها را به‌طور نامتقارن به‌روزرسانی خواهید کرد—پاسخ دادن به چیزهای خوب و نادیده گرفتن چیزهای بد. و اگر شواهدی که با آن مواجه می‌شوید مبهم باشد چه؟ آنگاه آن را به مطلوب‌ترین شکل ممکن تفسیر خواهید کرد و این تفسیر را می‌گنجانید اما نه روشی را که با آن به این تفسیر رسیده‌اید. اگر شخص دیگری با اهداف متفاوت همان شواهد مبهمی را ببیند که شما دیدید، او شواهد را به روشی تفسیر خواهد کرد که برای او مطلوب است، و هر دوی شما در نهایت حتی قطبی‌تر (polarized) از زمانی خواهید شد که شروع کردید. همان‌طور که یکی از مدیران همکار جابز زمانی بیان کرد، او از «خوش‌بینیِ بصیرانه» (visionary optimism) رنج می‌برد. این مدیران اجرایی همچنین به‌طور معروفی متقاعدکننده هستند؛ مردم گاهی شوخی می‌کنند که آن‌ها توسط یک «میدان تحریف واقعیت» احاطه شده‌اند. ➖➖➖➖➖ 📚 بازی های پنهان: قدرت شگفت‌آور نظریه بازی‌ها در تبیین رفتار ناعقلانی انسان ✍️ ارز یوئلی، موشه هافمن ➖➖➖➖➖ ✈️ @Chekide_ha
ещё
12 0 20 ноя, 20:31
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней