در ماههای اخیر، گمانهزنیها درباره حمله به تأسیسات هستهای ایران، احتمال استفاده از سلاحهای تاکتیکی مطرح شده است ، این گزارش به بررسی ابعاد مختلف این سناریو میپردازد.
در این گزارش میخوانید:
۱. سلاح هستهای: انواع، دکترین و بازدارندگی
۲. چرا حمله هستهای استراتژیک به ایران ممکن نیست؟
۳. برنامه هستهای اسرائیل: دیمونا و دکترین سامسون
۴. برنامه هستهای ایران و ذخایر اورانیوم
۵. کوه کلنگ: هدفی که حتی بمب تاکتیکی هم شاید از کار نیندازد
۶. گزینه متعارف: حمله به بوشهر و پیامدهای رادیواکتیو آن
۷. واکنش بینالمللی به حمله هستهای
۸. پاسخ ایران: دیمونا و آمونیاک حیفا
۹. بمب اتم اقتصادی: آبشیرینکنها و اهداف عربی
۱۰. چرا ایران به بمب اتم نیاز دارد؟
۱۱. حمله اتمی، مجوز ساخت بمب: درس کره شمالی
۱۲. مسیر پیونگیانگ: کره شمالی، انتقال سلاح و تفاوت ها
۱۳. باشگاه اتمی: چگونه جهان با قدرتهای هستهای کنار آمد
۱۴. چتر مسکو: روسیه، دوگین و مدودف
۱۵. جمعبندی نهایی: بمب اتم، ضرورت بقا
📖 متن کامل با منابع در تلگراف:
[لینک تلگراف]
یک نکته جالب که کمتر به آن توجه میشود: اکثر گزارشهای مربوط به مشاهده UFO در واقع مربوط به همین بالنها هستند. طراحی عجیب، ارتفاع غیرمعمول و حرکت آرام آنها در آسمان، بارها باعث شده که ناظران زمینی آنها را با بشقابپرنده یا اجرام ناشناس پرنده اشتباه بگیرند.
امروزه بالنها دیگر آن وسایل ساده و قدیمی نیستند؛ آنها به سکوهایی پیشرفته و چندمنظوره تبدیل شدهاند که در حوزههای نظامی، بهویژه شناسایی، جاسوسی، نظارت و تحقیقات، نقشهای کلیدی ایفا میکنند. در سالهای اخیر، نسل جدیدی از بالنها ابداع شده که به عنوان سکوی پرتاب پهپادهای انتحاری عمل میکنند؛ ترکیبی خلاقانه که هزینه و فناوری مورد نیاز را به شدت کاهش میدهد و به کشورها اجازه میدهد با بودجهای محدود، تواناییهای راهبردی چشمگیری به دست آورند.
نکته شگفتانگیز اینجاست که بالنها در برخی زمینهها حتی از جنگنده ها هم برتری دارند:
· ارتفاع پرواز:
آنها در ارتفاعی تقریباً دو برابر ارتفاع پرواز جنگندهها اوج میگیرند و در لایههای بالایی جو شناور میمانند،به همین دلیل انهدام آنها دشوار است.
· رادارگریزی:
به دلیل جنس بدنه و سرعت کم، به راحتی میتوانند برای رادارهای دشمن نامرئی شوند.
· کنترل از راه دور:
بدون نیاز به خلبان، از فاصلهای دور و امن هدایت میشوند.
· مداومت پروازی بینظیر:
برخلاف هواپیماها که تنها چند ساعت در آسمان میمانند، بالنها میتوانند روزها، هفتهها، ماهها و حتی بیش از یک سال در ارتفاع بالا شناور بمانند.
· برد بینقارهای با کمترین هزینه:
آنها میتوانند بدون فناوری پیچیده و سوخت زیاد، فاصلههای هزاران کیلومتری بین قارهها را بپیمایند.
البته این راهبرد همچون دیگر سلاح ها بدون چالش نیست؛ عواملی مانند وابستگی به شرایط جوی، دشواری کنترل دقیق مسیر و آسیبپذیری در برابر پدافند دشمن همچنان محدودیتهایی ایجاد میکنند، اما همچون پهپاد های انتحاری اگر در مقیاس وسیع استفاده شوند بسیار موثر اند .
telemetr.me/osnitbazaniran
نمیتوان تسلیحات نظامی را تنها با فناوری و پیچیدگی سنجید؛ گاهی سادگی و غافلگیری، معادله قدرت را به هم میزند.
بالنها اولین سلاح بینقارهای جهان بودند، پیش از آنکه موشکهای بالستیک قارهپیما یا بمبافکنهای بینقارهای وارد میدان شوند. ژاپنیها در جنگ جهانی دوم در راستای پروژه (Fu_Go) حدود ۹,۰۰۰ بالن را به سمت آمریکا روانه کردند. این بالنها بواسطه جریان جت استریم با طی کردن حدود ۸,۰۰۰ کیلومتر در مدت سه روز به آمریکا میرسیدند. هر بالن علاوه بر نقش انتحاری، حامل چند بمب بود که با یک تایمر از پیش تعیینشده پرتاب میشدند. برخی بالنها نیز صرفاً برای فریب پدافند به کار میرفتند.
بالنها فناوری ابتدایی داشتند و با کاغذ، هیدروژن و بمبهای ساده ساخته میشدند و حتی دختران دانشآموز ژاپنی در تولید آنها مشارکت داشتند.
دولت آمریکا اخبار این حملات را سانسور کرد تا ژاپنیها از نتایج مطلع نشوند و پروژه را ادامه ندهند. ژاپن که تصور میکرد پروژه شکست خورده، در آوریل ۱۹۴۵ آن را متوقف کرد.
تجربه عملیات مبارک: اگر نفت و گاز ایران آسیب جدی ببیند ایران چطور می تواند درامد آن را جبران می کند؟
عملیات نیروی دریایی سپاه در تصرف میدان مبارک
حدود ۱۰ سال پیش، نیروی دریایی سپاه پاسداران با یک عملیات غافلگیرکننده، حاکمیت ایران را بر سکوهای نفتی مبارک تثبیت کرد. این عملیات در لحظه تعویض شیفت کارکنان سکوها انجام شد؛ زمانی که یک شناور در حال جابهجایی کارگران اماراتی بود. نیروهای سپاه شناور را متوقف کردند و تمام کارکنان اماراتی را به ساحل بازگرداندند. بلافاصله نیروهای ایرانی روی سکوها مستقر شدند و پرچم ایران برافراشته شد. همزمان شناورهای متجاوز اماراتی پس زده شدند. پس از پایان قرارداد، سکوی نفتی مبارک به وزارت نفت بازگردانده شد.
ریشه اختلاف: در سال ۱۹۶۹، حاکم شارجه مجوز اکتشاف و بهرهبرداری از منابع نفتی اطراف را به شرکت آمریکایی «بوتس» واگذار کرد. این شرکت در ۹ مایلی جزیره ابوموسی میدان نفتی جدیدی کشف کرد و نامش را «مبارک» گذاشت.
در سال ۱۹۷۱، نیروی دریایی ایران حاکمیت خود را بر جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک تثبیت کرد. طبق حقوق دریاها، شعاع ۱۲ مایلی اطراف جزایر، آبهای سرزمینی ایران محسوب میشد و مناقشه بر سر مالکیت مبارک آغاز شد.
توافق نیمبند: ایران در مصالحهای پذیرفت با برداشت شرکت آمریکایی مخالفت نکند، به شرط آنکه نیمی از عواید بین ایران و شارجه تقسیم شود. این قرارداد ژانویه ۲۰۰۹ پایان مییافت.
تخلف امارات: امارات با تکیه بر حمایت آمریکا، سکوها را تخلیه نکرد و تولید را ادامه داد. اخطارهای مکرر ایران بیپاسخ ماند.
پاسخ سپاه: نیروی دریایی سپاه با یک عملیات میدانی، حاکمیت ایران را بر سکوهای مبارک تثبیت کرد. این میدان ظرفیت فرآوری ۶۰ هزار بشکه نفت در روز و ۱۵۰ میلیون فوت مکعب گاز را دارد و از ۱۹۷۴ تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت از آن تولید شده است.
اگر تأسیسات نفت و گاز ایران در حمله اسرائیل یا آمریکا آسیب جدی ببینند، ایران میتواند به عنوان اقدام متقابل و مشابه عملیات مبارک، این سکوها را که در دسترس نیروی دریایی سپاه قرار دارند، با شناور تندرو تصرف کند.
میدانهایی که در تیررس ایران هستند:
ایران در خلیج فارس چند میدان مشترک دیگر با کشورهای عربی دارد که در صورت آسیب دیدن تأسیسات نفتیاش، میتواند آنها را تصرف کند:
۱. میدان آرش (الدوره) — با کویت و عربستان
ذخایر: ۵۷۰ میلیارد متر مکعب گاز و ۳۱۰ میلیون بشکه میعانات گازی. عربستان و کویت بدون توافق با ایران در حال توسعه یکجانبه آن هستند.
۲. میدان اسفندیار (لولو) — با عربستا
ن
مخزن ۵۳۴ میلیون بشکه نفت سبک با کیفیت (API 30). عربستان سالها بدون توافق از بخش مشترک برداشت کرده است.
۳. میدان فروزان (مرجان) — با عربستان
ذخایر: ۲ میلیارد و ۳۰۹ میلیون بشکه نفت درجا. بخش عربی (مرجان) به شدت توسعه یافته و ایران اتهام برداشت ۱۰ برابری را مطرح کرده است.
۴. میدان فرزاد (عربیه) — با عربستان
دو بخش دارد: فرزاد A (نفتی) و فرزاد B (گازی). سهم ایران از بخش گازی حدود ۷۵ درصد است، اما سمت ایرانی توسعه نیافته و عربستان سالانه ۱۵ میلیارد دلار سود می برد.
۵. میدان سلمان (ساسان) — با ابوظبی
۷۵ درصد آن در آبهای ایران و ۲۵ درصد در آبهای ابوظبی است.
به همراه چندین سکوی دیگر...
نکته : بیشتر این سکوها در آبهای کمعمق و در فاصله نهچندان دور از سواحل ایران قرار دارند. سکوهای سافانیا، مرجان و زلوف عربستان که پس از تهدیدات ایران تعطیل شدند، همگی در همین محدوده واقع شده اند.
علاوه بر اینها، کشتی های حامل نفت در خلیج فارس و البته دو جزیره نفتی ایرانی در اشغال امارات [ آریانا و زرکوه] نیز برای پیگیری عملیاتی در دسترس هستند.
📡 telemetr.me/osnitbazaniran
📡 telemetr.me/HajOsint
ایران و اسرائیل در جنگ زیرساختی: آسیبپذیری و تابآوری
اسرائیل با وجود برتری اقتصادی، در جنگ زیرساختی آسیبپذیرتر از ایران است. این گزارش نشان میدهد بحرانهای داخلی و تمرکز زیرساختها، اسرائیل را آسیبپذیر کرده، در حالی که ایران با وسعت، پراکندگی و پدافند کالبدی تابآور است.
در این گزارش میخوانید:
۱.تشریح بحران های حال حاضر اسرائیل و هشدار مقامات راجب آینده آن
۲. برسی آسیب پذیری اسرائیل در جنگ زیر ساختی
۳.نقش جنگ زیر ساختی آینده بر تعمیق و تکثر بحران های اسرائیل
۴.نقش روسیه در ارسال بانک اهداف انرژی اسرائیل به ایران
۵.بانک اهداف شرکت ها و صنایع اسرائیلی از زبان حسن نصرالله
۶. مهندسی اجتماعی در جنگ زیر ساختی
۷. تاب آوری ایران در جنگ زیر ساختی
۸. برسی دکترین «دفاع موزاییکی» ایران و مزیت های آن
۹.چرا کشور های عربی از اسرائیل آسیب پذیر تر اند؟
۱٠.چرا اسرائیل «سازه شیشه ای» و ایران «سازه سنگی» است؟
📖 متن کامل در تلگراف:
[لینک تلگراف]