Аналитика Telegram-канала
Подписчики
182
Охват за 24 ч
19
ER за 24 ч
10,44%
Публикаций
715

Динамика подписчиков

7 дней 30 дней 6 месяцев Больше
11 ноя14 ноя17 ноя
Показаны последние 7 дней Больше истории →

Охваты публикаций

14.1114.1114.1114.1114.1116.11
5
Средний охват
13
Лучший результат
Показаны 6 публикаций — последние в канале Больше статистики →

Упоминания

3
Упоминаний
2
Из них репостов
3
Каналов
Нет примеров за последние 90 дней
Все упоминания

Последние посты

3 из 715 2 из 715
Видео
🌝💙🌧🎶 نشخوار های مغز
ещё
13 0 5 16 ноя, 23:16
نزدیک غروب بود. مثل همیشه سرد و بارانی. نمیدانم چه تاریخی بود، شاید در مرکز پاییز قرار داشتیم. بعد از دانشگاه و خنده های مفرطم، تمام انرژی ام تخلیه شده بود. هرچند هنوز یک کلاس دیگر مانده بود، ولی نیاز به تنفس داشتم. خود را به خلوتی رساندم. روی یک صندلی چوبی نم زده کنار رودخانه عمیقی نشستم. لباسم تمام خیس شده بود، اما هنوز آتش درونم را خاموش نکرده بود. شاید سرما خوردن آنقدر هم اهمیتی نداشت. دلشوره عجیبی داشتم، گویی که ویرانیِ زودآیندی در شرف رخ دادن باشد. هندزفری ام را برداشتم و موزیک ملایم و بی کلامی گذاشتم، که به نوبه خود به اندوه صدای باران می‌افزود. چشمانم را بستم و تنها گوش هایم را بیدار گذاشتم. چند دقیقه گذشت تا اینکه خنده‌ای سرود پیانو را قطع کرد. صورتم را برگرداندم و تو بودی. دقیقا خود تو. ناخودآگاه قلبم لرزید. لب رودخانه‌ قدم میزدی و من همچون کودکی در سالن تئاتر، مبهوت نمایش قدم هایت بودم. به محض اینکه مرا دیدی، قلوه سنگی زیر پایت لغزید و در ثانیه دیدم که لیز خوردی و نیمی از تنت در رودخانه گیر افتاد. از جا پریدم، به سمت تو آمدم و دستت را در دستم فشردم و تو را در آغوش کشیدم؛ با این امید که تو را از چنگ آب نجات دهم. خواستم نگاهی به صورتت بکنم و دیدم که سرد و بی جان بود. ماتم برد. هراسان بودم که روحت در آب غرق شده و جسمت در آغوشم مانده بود... سکوت قلبم را فرا گرفت، حتی از باران هم صدایی سر نمی‌زد. آیا تو را کشتم؟ یا تو خودتت را از من گرفتی؟ اصلا تو که بودی؟ در گذشته ام ندیدمت، شاید در حال بودی یا در آینده قرار بوده باشی. شاید هم خودم را فریب میدهم که تویی وجود داری.... در یک لحظه بعد دیدم نیستی، فقط در روبه رویم دختر بچه ای را دیدم که لبخند و چشمانش تو را به یادم آورد. آه انگار که خواب بودم و بیدار شدم. دخترک بیچاره فکر میکرد من مرده ام. من را صدا زده بود که بیدارم کند. نگاهی به ساعتم انداختم، تا کلاس تنها چند دقیقه مانده بود. پیشانی دخترک را بوسیدم و تشکر کردم و سریع به سمت دانشگاه برگشتم. ترس نبودنت سرعت حرکتم را بیشتر کرد. وقتی رسیدم، تو را دیدم که زیر آخرین قطره های باقی مانده باران نشسته بودی. اما این بار واقعی بودی. چهره‌ات واقعی بود. لبخندت واقعی بود. خیالم راحت شد که سالمی و هستی. میخواستم به سمتت حرکت کنم اما چیزی مانعم شد. نمیدانم از خودم می‌ترسیدم یا از تو. تو تو تو تو. در تمام لحظاتم فقط تو هستی و شاید من حتی در ذهن تو هم نباشم و خودم را در این باتلاق دوست داشتنت گیر انداخته ام. بیخیال شدم. همه چیز را رها کردم. لبخندی بر صورتم کشیدم و با چند سرفه به سمت کلاس رفتم. احتمالا بخاطر باران سرما خوردم....
ещё
2 0 14 ноя, 21:15
نشخوار های مغز
ещё
3 0 14 ноя, 20:14
Больше постов

Продолжить анализ этого канала

  • История роста подписчиков
  • Просмотры и охваты публикаций
  • Кто упоминает канал и кого упоминает он
  • Похожие каналы и подбор для рекламы
Открыть аналитику
Демо до 14 дней