30 кастрычніка 1988 году ў Менску адбылося шматтысячнае шэсьце ў памяць пра ахвяраў сталінскіх рэпрэсіяў Людзі сабраліся каля Ўсходніх могілак і пайшлі да Курапатаў. Міліцыя і ўнутраныя войскі разганялі людзей сьлезацечным газам і дручкамі, дзясяткі ўдзельнікаў затрымалі. Да 2020 году шэсьце па Менску і мітынг у Курапатах ладзіліліся штогод. У 2020-м дэманстрацыю жорстка разагналі сілавікі. Пра іншыя падзеі 30 кастрычніка чытайце на сайце Свабоды.

⚫️Як выглядаў "спецаб'ект НКВД" у Курапатах? А вось так. НКВД было дзяржавай у дзяржаве, таму ўсё цела СССР было пакрыта гэтымі праклятымі спецаб'ектамі. Ад Далёкага Усходу да Менску. На фота - адзін з іх. Сістэма тая самая, як ва ўрочышчы Брод/Курапаты. Высокі забор з дошак у нахлёст. Малады лясок на самой тэрыторыі. І... больш нічога. Нішто. Чэкісты на фота для чагосці прывалаклі яшчэ і школьную парту. Можа, выракі зачытваць?.. 📸Фота з прыватнага архіву

🧐 Эксцэнтрычны Міхась Чарот: ад літаратурнага трыумфу да расстрэльнай камеры Адным з найбольш вядомых беларускіх літаратараў, якія былі расстраляныя ў «чорную ноч» з 29 на 30 кастрычніка 1937 года ў Мінску, быў Міхась Чарот. У 1920-я гады ён карыстаўся выключнай папулярнасцю, узначальваў першае буйное аб’яднанне маладых беларускіх літаратараў, пісаў паэмы, прозу і драматургію, а таксама працаваў у рэдакцыі галоўнай газеты БССР. Некаторыя сучаснікі бачылі ў ім талент, сугучны здольнасцям Янкі Купалы і Якуба Коласа. Аднак біяграфія Міхася Чарота — гэта не толькі гісторыя літаратурнага поспеху. Яна ўвасабляе драматычную супярэчнасць эпохі, калі нацыянальнае адраджэнне, вера ў сацыяльныя перамены і энтузіязм маладога пакалення сутыкнуліся з бязлітаснай логікай савецкай дыктатуры. Міхась Чарот шчыра звязаў сваю будучыню з бальшавіцкім праектам, падтрымліваў яго палітычныя патрабаванні і нават дапамагаў пераследаваць тых, хто трапляў пад падазрэнне ў нелаяльнасці. Але ўрэшце рэпрэсіўная машына, якой ён сам некалі выказваў давер, абярнулася і супраць яго. Працяг па спасылцы. 🖥 Па гэтай спасылцы адкрыецца без VPN.