@arvmesh گوارای من ، آه ای شعر ناب من ، سلام ای عشق به جام شوکران من شراب من ، سلام ای عشق زمین خاکی ام گرد سرت می گردم و هستم سلام ای زندگی بخش آفتاب من ، سلام ای عشق در عرفان زیبایی به روی من تو وا کردی سلام ای معرفت را فتح باب من ، سلام ای عشق دو فصل گمشده پیدا شد آخر با تو زین دفتر تو ای آغاز و انجام کتاب من ، سلام ای عشق سلام ای خط زده کابوس هایم را طلوع تو از آفاق پر از آشوب خواب من ، سلام ای عشق به هنگام غروب خویش هم با آخرین خطش رقم بر صفحه ی شب زد شهاب من ، سلام ای عشق به دور افکنده ام غم ها و شادی های کوچک را توای رمز بزرگ انتخاب من ، سلام ای عشق تو عقل سرخ را با واژه هایم آشتی دادی سلام آه ای شعور شعر ناب من ، سلام ای عشق حقیقت با تو از آرایه و پیرایه عریان شد سلام ای راستین بی نقاب من ، سلام ای عشق درود ای آبی بودایی ای تمثیل زیبایی گل نیلوفر باغ سراب من ، سلام ای عشق چرا هستم سوال بی جوابم بود از هستی تو دادی با سلام خود جواب من ، سلام ای عشق اگر چه با تو دور زندگی تند است اما باز سلام ای شط شیرین شتاب من ، سلام ای عشق #حسین_منزوی @arvmesh

@arvmesh عطر، عجیب‌ترین یادگاریِ آدم‌هاست. من معتقدم آدم‌ها باید برای خودشان عطری داشته باشند؛ عطری که شبیه هیچ‌کس نباشد. که وقتی از آغوش کسی بیرون می‌آیند، چیزی از حضورشان بر پیراهن او باقی بماند. که وقتی از خانه‌ای می‌روند، تا ساعت‌ها بعد، هنوز بتوان دوستشان داشت. که وقتی دیگر نیستند، کسی با بوییدن شالی، پیراهنی یا گوشه‌ای از بالش، برای لحظه‌ای خیال کند که بازگشته‌اند. می‌دانی؟ ما همیشه از رفتن آدم‌ها می‌ترسیم، اما من فکر می‌کنم غم‌انگیزتر از رفتن، آن روزی‌ست که دیگر نتوانیم بویشان را به خاطر بیاوریم. برای همین است که می‌گویم عطر، فقط چیزی برای خوش‌بو بودن نیست. عطر، امضای نامرئیِ حضور ما در زندگی دیگران است. بخشی از ماست که حتی پس از رفتنمان، اجازه دارد بماند. #علی‌قاضی‌نظام @arvmesh

@arvmesh سرم بازار مسگرهاست دلم در چنگ بربرهاست چنان با خود گلاویزم درونم جنگ زرگرهاست نه میلی به سخن دارم نه مشتاقم به خاموشی که روح جان پریشانم بلاتکلیف باورهاست تظاهر می‌کنم خوبم ولی از روی ناچاری که جانم تنگه ای زخمی به غمگینی بندرهاست جنون در کاسه مغزم چو سیر و سرکه می‌جوشد و من بیزارم از قلبم که گورستان دخترهاست اجنه دائما در من نشست هفتگی دارند که در من کودکی قلدر هواخواه قلندرهاست جهنم دره ای در من همیشه گرم خودسوزیست خودم هیزم خودم آتش خودم داغم صنوبرهاست وبالم شد پر و بالم زمانی که قفس مد شد شنیدم از قفس‌سازی: قفس مرگ کبوترهاست به چاه افتادن یوسف به من این نکته را آموخت که یوسف هم اگر باشی حسابت با برادرهاست امیدم به نگاهی نیست، دلم را دلبخواهی نیست در این بازار رسوایی که دل کالای دلبر هاست کتاب سرگذشت من کتابت شد به پشت من و این به لطف یاران و به لطف تیغ خنجرهاست #بهروز_باغبان @arvmesh