እኛ የዛሬ ትጋታችን ነገ ከነገ_ወዲያ ደስታና ስኬት ሆኖ እንደምናገኘው የምናምን ሰዎች ነን ፥ ይብዛም ይነስም አሁን ላይ ያሉ የመኖር ትግሎቻችን ህይወት ላይ ተስፋ እንዳለን ማሳያዎች ናቸው ። ከጥረቶቻችን ጋር እንቆይ ፥ የተስፋዎቻችን ክፍያዎችም ይመጣሉ ። @Arganon_type @Arganon_type

እነሱ ንግግሮቻቸውን ማደራጃት የሚችሉት ፥ አንደበቶቻቸው ከቁጥጥራቸው የማይወጡባቸው ሰዎች ፥ በቅንነትም እንበለው በሞኝነት ከአንደበቶቻችን አፈትልከው በወጡ ቃሎቻችን ከምንጸጸትና ከምንቆጭ ሰዎች የተሻለ የተረጋጋ ህይወት አላቸው ። ዳኝነቶችና ፍርዶች በንግግሮቻቹህ ዙሪ የሚሆኑበት ጊዜ ስለሚበዛ የምትከበሩበትን ቃል ምረጡ ።🤗 @Arganon_type @Arganon_type

"አንድ ጊዜ ምን ሆነ መሰላችሁ? ሀገራችን ላይ ዝናብ ጠፋና የድርቅ ወሬ እዚህም እዚያም ሆነ፡፡ ሙስሊሙም በመስጅዱ፤ ከርስቲያኑም በመቅደሱ ወደ ፈጣሪ ሊጮህ በነቂስ ወጣ። አንድ አባወራ ሕፃን ልጁን ና ወደ መስጅድ እንውጣ ፥ ሙስሊም ከርስቲያኑ ሁሉ ተሰብስበን ዝናብ እንዲሰጠን ወደ  እላህ ልንፀልይ ነው::" ይልና የሕፃኑን እጅ ይዞ ከቤት ይወጣል። ገና ደጃፉን እንደተራመዱ ህጻን ልጅ ቆይ ፥ ቆይአባዬ መጣሁ ይልና እየሮጠ  ወደ ቤት ይመለሳል፡፡ ወደ መስጅድ ለመሄድ የተቻኮለው አባት ምን ፈልጎ ነው?” እያለ በር በሩን ያያል፡፡ ሕፃኑ አፍታም ሳይቆይ እየሮጠ ይመለስና “ዣንጥላ ረስተን ልንሄድ ነበር::* አለው በእጁ የያዘውን ዣንጥላ እያመለከተው:: የዚያ ሕፃን ልጅ ቀልብ ከሁሉም የተሻለ መሆኑን ተመልከቱ እንግዲህ፡ አላህን ተሰባስበን ዝናብ ከጠየቅነውማ ዝናቡ በእርግጥም ይዘንባል ብሎ የሚጠለሉበትን ዣንጥላ ይዞ ወጣ፡፡ ከአለማየሁ ደመቀ ዮቶር(ኮብላይ ካህን) ከሚለው መጽሀፍ ከገጽ 55_56 የተወሰደ